Calendar

m d w d v z z
 
 
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 
 
 
 

De Kift & Rats On Rafts

Thu
Sep
21

mainstage Date: Thursday, September 21, 2017 Doors: 20:30-22:00 Start: 21:30
Ticket: € 15,00 File under: Poëtisch, Punk From: NL

MAINSTAGE

Het Nederlandse muzieklandschap is vrij overzichtelijk en rimpelloos. En als Ronnie Flex door media als 3voor12 op een schild wordt gehesen en tot nieuwe koning wordt gekroond mag je je zelfs zorgen gaan maken.

Gelukkig zijn ze er nog wel en zullen ze ook nooit verdwijnen: groepen die hun eigenwijze gang gaan en zich niet al te veel aantrekken van het publiek. We zouden ze alleen wat meer mogen koesteren en waarderen. Bands zoals het Rotterdamse Rats on Rafts (die volgens bovengenoemd medium het momentum alweer is gepasseerd) en De Kift uit Koog aan de Zaan.

Muzikaal ligt hun muziek mijlenver uit elkaar: de furieuze postpunk van de jonge Rotterdammers en de poëtische fanfare-punk van de Zaanse veteranen. Maar toen Rats-frontman David Fagan in 2013 De Kift benaderde voor een eenmalig optreden in Rotterdam werd de kiem gelegd voor een bijzonder project. Een van de verrassendste en meest interessante samenwerkingen in ons kleine muzieklandje in jaren.

De oogst –in de herfst van 2016- was ook uniek: een nieuw geluid dat nog niet eerder was gehoord. Voor wie oplette, tenminste. De titelloze plaat van Rats on Rafts/De Kift kreeg –om het even op z’n Noord-Hollands te zeggen- bar weinig aandacht en podia.

Wellicht is het de omvang van de bands die afschrikt of het kabaal dat klinkt als de snerpende Rotterdamse gitaren en Zaanse blazers op volle oorlogssterkte spelen. De muziek schuurt en botst ook voortdurend, maar dat is voor de gemiddelde Vera-bezoeker alleen maar een aanbeveling.

Bovendien zijn beide bands graag geziene gasten in Vera. De Kift komt hier al decennia over de vloer met zijn unieke mix van punk, fanfare, literatuur en theater en zorgt steevast voor spektakel. De jonge wildemannen van Rats on Rafts stonden hier al in 2009 op het podium en werden door het harde gitaarminnend Groningen meteen omarmd.

De bands maken zeer verschillende muziek, maar wel met dezelfde mentaliteit. "Ik vind het belangrijk om iets toe te voegen aan popmuziek,” zegt Ferry Heijne, zanger van De Kift in een dubbelinterview met Noisey. “Om muziek te maken die nog nooit gehoord is, en daarmee iets los te maken bij mensen." Bij Rats on Rafts denken ze daar niet veel anders over.

Het mooie van dit samenwerkingsproject is ook dat de bands, die nummers van elkaar bewerkten, niet voor de veilige middenweg hebben gekozen - opdat het vooral lekker in het gehoor ligt. In datzelfde interview met Noisey zegt Rats on Rafts-frontman David Fagan: "Je beseft dat alles wat De Kift en Rats op muzikaal gebied doen het compleet tegenovergestelde is van elkaar. Maar zodra je gewoon bezig bent, komen daar juist hele interessante dingen uit. Als je maar één richting zou kiezen, had het weinig toegevoegd. We hebben allebei geen concessies gedaan die ons karakter zou veranderen. Dat was wel een enorme uitdaging.” Heijne zegt: "We hebben die twee verschillende werkwijzen zonder scrupules over elkaar heen gelegd en laten botsen. We zijn elkaar niet uit de weg gegaan. Maar tegelijkertijd hebben we de eigenschappen die ons uniek maken niet uit het oog verloren. Die weerbarstigheid hoor je ook terug op de plaat."

Maar het smelt ook prachtig samen, zoals in Powder Monkey en Moonlight Flit. En in het duistere Meggy waarin de onheilspellende spreekzang van Fagan wordt afgewisseld met carnavalesk gezang en dat pakt wonderwel goed uit.

Schitterend is ook Sleep Little Links 2 3 4, het eerste lied van Rats’ laatste plaat Tape Hiss en hier de meeslepende afsluiter. Die nog heel kalm begint met dat ontspannen basloopje, warme blazers en Heijne die met zijn Zaanse knauw begint te vertellen, over een tram die hij moet halen. Maar als hij het in het tweede couplet over 57 doden heeft en de snerpende gitaar zich aandient weet je dat dit lied zal ontaarden in een furie.

En dat deze muziek live nog een extra dimensie krijgt moge ook duidelijk zijn.

Vorig jaar was de combinatie al te zien en horen op dat altijd lastige podium op Noorderzon, waar de bands spelen voor wat vissen, bootjesdobberaars en duizenden pratende mensen rond de vijver. Maar zelfs van grote afstand was te merken dat het werkte.

Het schreeuwde wel nadrukkelijk om een reprise in Groningen. In Vera, maar da’s logisch. Al zal het wel even passen en meten worden straks op het podium met ongeveer elf muzikanten.

Igor