Calendar

m d w d v z z
 
 
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 
 
 
 

Today: Het Zesde Metaal + Figgie

Thu
Nov
23

mainstage Date: Thursday, November 23, 2017 Doors: 20:30-22:30 Start: 21:00
Ticket: € 11,00 Presale: prijs incl. servicekosten File under: Pop, Rock From: BE

MAINSTAGE

Het is soms wonderbaarlijk hoe(lang) een kolosaal talent onbekend kan blijven. In 2008 debuteerde de West-Vlaamse band Het Zesde Metaal met de meeslepende prachtplaat Akattemets. Om clown Bassie te parafraseren: ik verstond het niet allemaal wat er werd gezongen, maar ik begreep het wel. Sterker: hier was een band aan het werk die de dialectpop naar een ander niveau tilde. Zeldzaam hoe mooi de tekst en muziek samenvloeiden. Wat een arrangementen en melodieuze rijkdom! Je kon deze plaat op elke plek in de wereld opzetten en geheid dat er luisteraars direct fan zouden worden.

En vervolgens gebeurde er niets.

Althans, zo weinig dat frontman Wannes Cappelle de band een tijdje in de ijskast zette, het theater in ging en zich aansloot als gitarist bij Roosbeef die in dat jaar wel meteen doorbak met de debuutplaat. Door die warme contacten met de band rond Roos Rebergen kon Het Zesde Metaal weliswaar als support mee tijdens de uitgebreide tour door Nederland, maar daarna werd het stil.

Pas drie jaar later werd Het Zesde Metaal nieuw leven ingeblazen en bracht Cappelle c.s. de plaat Ploegsteert uit. Achteraf beschouwd werd dit het grote doorbraakalbum, maar de waarheid is dat het Nederlandse taalgebied ook deze keer niet meteen in katzwijm viel. In Nederland was er zelfs geen firma die de distributie van deze in eigen beheer uitgebrachte plaat aandurfde.

En zo leek Het Zesde Metaal in 2012 weer in de vergetelheid te belanden, slechts bewonderd door een klein groepje hartstochtelijke fans. Een veel te kleine basis voor een tour door Nederland.

Maar dat titelnummer, over de betreurde wielerheld Frank Vandenbroucke (geboren in Ploegsteert), begon gaandeweg de harten te veroveren van de wielergekke Vlamingen. Het werd eind 2016 door de luisteraars van (de Belgische) Radio 1 zelfs verkozen tot beste Belgische nummer aller tijden.

Aangezien in Nederland ook nogal veel wielermesjokke mensen rondlopen - die werkelijk alles vreten wat ook maar riekt naar wielrennen- is Het Zesde Metaal inmiddels ook in die kringen geen onbekende meer. Er zullen dus ongetwijfeld ook wielerfans naar Vera komen. Ploegsteert is zeker een fraai lied, maar godnondeju, die band heeft nog zoveel meer moois gemaakt.

Het Zesde Metaal is een band die graag op avontuur gaat. Die niet teert op een beproefde receptuur. Zo klinkt op de laatste en urgente plaat Calais (2016) voor het eerst veel elektronica. Het pakt verrassend goed uit: dit killere instrumentarium, gecombineerd met de warme stem en geëngageerde teksten van Cappelle. Dat komt natuurlijk ook omdat de basis van de band (ijzersterke liedjes) zo goed is. Zelfs als zouden Capelle en zijn vaste schrijfmaat Robin Aerts (de bassist van de band) het proberen, dan nog lukt het ze waarschijnlijk niet om een slecht lied te schrijven.

Dat Het Zesde Metaal muzikaal sterk verwant is aan Roosbeef moge duidelijk zijn. Bovendien spelen zowel gitarist/toetsenist/zanger Tom Pintens als drummer Tim van Oosten in beide bands. Andere referenties zijn Bright Eyes (op de debuutplaat staat zelfs een hertaalde cover van Bright Eyes), Sigur Ros en Radiohead (je mag Cappelle ’s nachts alleen wakker maken voor een concert van deze band, of voor een Westfleteren-bier).

Zoals bovenstaande bands het grote gebaar niet schuwen, draait Het Zesde Metaal er zijn hand ook niet voor om. Op de laatste plaat valt Cappelle maar meteen met de deur in huis met het lied Liefde (‘Grote liefde leeft ons in’), even later zingt hij in Paradis ‘Luister, alles da kik doe, doe kik vor u’. In het titelnummer beschrijft hij de mensonterende taferelen in het vluchtelingenkamp vanuit het perspectief van een vluchteling (‘Op een bedje wachten in Calais’).

Bij bijna ieder andere artiest mondt zulke serieuze thematiek al snel uit in onverteerbaar pathetische muziek. Maar bij Het Zesde Metaal niets van dat al. Het Grote Gebaar wordt ingehouden gepresenteerd en Cappelle zingt met zoveel overtuiging, tekstuele brille en met die fijne Vlaamse tongval dat het zeer goed te verteren is.

Vergis je overigens niet in Cappelles goedmoedige gezicht en schijnbaar zalvende stem. Zijn teksten zijn spitsvondig en kunnen hard bijten. Als in hij in Nie Voe Kinders (uit 2014) zingt ‘’t zit godverdomme allemaal toch zo goed in mekaar!’ dan kun je zijn venijn van je wang vegen.

Zoals hij vorig jaar al in een interview met Humo zei: “Toen we midden in de economische crisis zaten, voelde ik al: Ik kan niet langer over mijn eigen navel zingen.” En over de plaat Calais: “Toen ik die plaat schreef was ik heel kwaad, ja.”

Calais is geen opgewekte plaat nee, maar met Naar de Wuppe (vrij vertaald: Naar de kloten) heeft de band in eigen land zelfs een quasivrolijke meezinghit te pakken. ‘Er wordt frequenter ontweken dan dat er wordt gebotst / Der wordt nog altid mjir gedronken dan dat er wordt gekotst
't Es nog al nie na de wuppe (3x) Doe mo voert.’


En ondertussen kruipen die teksten onder je huid. En wil je het lied thuis nog een keer horen. Je hoeft dan ook niet bevreesd te zijn voor een loodzware avond met muzikanten met grafdelvers-gezichten die ons met serieuze politieke boodschappen om de oren slaan. Het Zesde Metaal is in de eerste plaats een band die grote liedkunst maakt, al sinds 2014 in dezelfde bezetting samenspeelt en de muziek live naar nog grotere hoogten stuwt.

Mijn enige kritiek op Het Zesde Metaal is dat het juist deze datum heeft gekozen om in Vera langs te komen. Dan ben ik namelijk verhinderd. Wees verstandig, zorg dat je er op donderdagavond 23 november gewoon bij kunt zijn. Krijg je geen spijt van.

Igor