Calendar

m d w d v z z
 
 
 
 
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 
31
 

Protomartyr + Manon Meurt

Thu
Nov
09

mainstage Date: Thursday, November 9, 2017 Doors: 20:30-22:30 Start: 21:00
Ticket: € 15,00 Presale: prijs incl. servicekosten File under: poll winnaars 2016, postpunk From: USA Label: Hardly Art

MAINSTAGE

In week 45 verwelkomen we maar liefst twee Pollwinnaars terug in VERA! Op zaterdag is het de beurt aan Black Lips (winnaar Beste Concert 2007) maar op donderdag trapt Protomartyr af, de glorieuze winnaar van afgelopen jaar in diezelfde categorie, van oudsher wereldwijd de belangrijkste prijs die jaarlijks in de popmuziek vergeven wordt. Protomartyr heeft net een nieuwe plaat uit en het zou me niks verbazen als ze met dat materiaal hun titel gaan prolongeren.

Want wát een pracht van een plaat is ‘Relatives In Descent’, hun vierde alweer, geworden zeg! Er zijn dit jaar al meer juweeltjes verschenen, maar hiermee kan Protomartyr dit jaar voor de ‘dubbel’ gaan. De vorige schijf ‘The Agent Intellect’ werd in 2015 tweede achter Tame Impala, maar wordt nu overtroffen in sound, songs, urgentie en zeggenschap, van begin tot eind, zonder zwak moment. Engagement verdwenen uit de popmuziek? Hier is eindelijk weer een band die wat te melden heeft, met een atypische frontman die zijn giftige pijlen onophoudelijk op je afvuurt, zonder daarbij prekerig over te komen.

Want die Joe Casey is een aparte. Ik zag ze al vaker live, en in het begin van elke show moet je steeds weer even wennen aan zijn eigenzinnige performance. Naar verluidt doet hij voor het optreden zijn bril af om het publiek als een waas te zien, en een voorraad bier helpt hem van de rest van zijn podiumangst af. Schijnbaar ongeïnteresseerd murmelt hij als een Mark E. Smith zijn teksten in de microfoon, zuiver zingen is er amper bij. Maar ongemerkt is de gitaar dreigend aangezwollen, de bas stuwt dwingend voort, de drummer voert het tempo geleidelijk op en voor je het weet staat Casey woedend te brullen en jij driftig met je hoofd mee te bangen. Zelden een band gezien die het publiek telkens zo inpakt en voor zich weet te winnen.

Deze postpunk ademt de desolate sfeer van hun thuishaven Detroit van de late 70’s-begin 80’s, maar de gitaar en basloopjes hebben iets jaren 90’s (Les Savy Fav is nooit ver weg!) terwijl alles zo fris klinkt als het hoort in de jaren ’10 (denk ook aan Ought). Ik weet zeker dat we bij het swingende prijsnummer ‘My Children’ of het punky ‘Don’t Go To Anacita’ niet kunnen blijven stilstaan. Geweldig hoe de band stoïcijns doorspeelt terwijl Casey zich opwindt over politiek (“In this age of blasting trumpets / Paradise for fools / Infinite wrath / In the lowest deep a lower depth / I don't want to hear those vile trumpets anymore”), de revolutie predikt (“Unhorse for me, dear sir / The marble emperor / Defenestrate the king / Throw him out!”) maar ook hoop biedt in duistere tijden (“In a valley filled with flowers unseen in the dark / It blooms at night”). Bij de ontroerend mooie afsluiter ‘Half Sister’ (“Truth is the half sister / That will not forgive”) zijn we met het herhaaldelijk gezongen “She is trying to reach you” weer terug waar opener en single ‘A Private Understanding’ mee begon, zo een waanzinnig album kop en staart gevend.

Koop die plaat, koop dat concertkaartje: je gaat er geen seconde spijt van krijgen!

T-Ice

De support komt van Manon Meurt, en in tegenstelling tot wat je zou verwachten bij zo’n naam gaat het om een band en niet een persoon.
Het viertal komt uit Praag, Tsjechië, en wordt geïnspireerd door de Britse shoegaze uit begin jaren negentig. De zachte vocalen, hypnotiserende baslijnen, stuwende drums en echoënde gitaren bepalen de sound van Manon Meurt.
In 2015 speelde de band al op Eurosonic, met lovende recensies tot gevolg. Nu zijn ze dus terug in Groningen, maar dan als voorprogramma van huisfavoriet Protomartyr.

Klik voor de volledige platenrecensie hier