Calendar

«  
  »
m d w d v z z
 
 
 
 
 
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 

True Widow + King Woman

Fri
Apr
28

mainstage Date: Friday, April 28, 2017 Doors: 20:30-22:30 Start: 21:00
Ticket: € 11,00 Genre: Doom, doomgaze, Indierock, Shoegaze From: USA Label: The Flenser, Relapse Records

MAINSTAGE

Het is geen shoegaze, het is geen stoner, het is geen slowcore en het is geen swamp blues. Dit is niet het begin van een raadsel, maar laat zien hoe lastig het is om een idee te geven van de muziek van True Widow. Want elk van de genoemde ingrediënten is met een beetje fantasie wel terug te vinden in de eigenzinnige melancholische, doomy rock van dit trio uit Dallas, Texas. Je kunt eigenlijk alleen maar zeggen dat True Widow klinkt als True Widow. Zelf noemt de band haar muziek voor het gemak (of voor de grap) maar stonegaze. En had ik al gezegd, dat de vierde plaat van True Widow, 'Avvolgere' (2016), mijn favoriete plaat van vorig jaar was? Niet? Bij deze dan.

Ik heb dan ook flink in mijzelf gejuichd, toen ik True Widow op het lijstje van aankomende concerten in Vera zag staan. Al jaren maakt de band platen, die na een aantal beluisteringen voorgoed in het hoofd blijven steken.  Het is al even lastig aan te geven waarin de verslavingsfactor van True Widow ligt. Het is niet zo, dat de meest catchy melodiëen zich meteen rechtstreeks nestelen onder de schedelpan van de argeloze luisteraar. Het is meer zo dat door de combinatie van de minimale bezetting en een maximum aan inventiviteit en muzikaliteit zich een melodische gelaagdheid openbaart, die na verloop van tijd middels alle poriën bezit neemt van het onderhuidse. Het zijn de uit elkaar meanderende paden van gitarist D.H. Phillips en bassist Nicole Estill, ieder met een eigen rauwe, vervormde melodielaag, bij elkaar gemept door drummer TX met een simplisme dat ook zo effectief werkt bij bands als The Cramps of The Wipers. Muziek die doomy, gloomy en bijna depressief klinkt, maar waar tegelijk in de melodische, breekbare vocalen van Phillips en Estill hoop en zelfs plezier om de hoek ligt.

True Widow is opgericht nadat D.H. Phillips in 2007 na indie/post-punk band Slowride het nietsdoen zat is en iets geheel nieuws wil beginnen. Met de gelijknamige debuutplaat in 2008 laat True Widow meteen haar unieke geluid horen. De eerste echte juweeltjes zijn te vinden op  'As High as the Highest Heavens and From the Center to the Circumference of the Earth'  uit 2011. Maar True Widow valt pas echt op met 'Circumambulation' (2013), de eerste plaat op hardcore- en metallabel Relapse. Een plaat die geheel en al onder de huid gaat zitten om door kippevel bevrijd weer naar buiten te kruipen. Door het succes van de plaat tourt True Widow door  Amerika, Rusland en Europa, onder andere op festivals als Roadburn, Fun Fun Fun Fest en Psycho California.

Nu is er dan 'Avvolgere' (2016), de tweede plaat op Relapse en opnieuw een geniale plaat, waarop de sound niet echt is veranderd, maar waarop ongemerkt nieuwe details zijn toegevoegd aan een lading wederom verslavende songs. Ook nu wordt Roadburn aangedaan en is het daarna de beurt aan ons eigen Vera. Ach, ik ga ook eigenijk maar eens hardop juichen.

True Widow wordt op deze tour vergezeld door King Woman en beide delen weer een aantal van deze tourdata met Chelsea Wolfe, gezien het doomy karakter van de op zich verschillende acts geen rare combinatie. Chelsea Wolfe gaan we niet zien op deze avond in Vera, maar gelukkig wel King Woman uit San Francisco, Californië.

De naam King Woman bestaat al sinds 2009 als een solo-project van zangeres/bassist/toetsenist Kristina Esfandiari. Esfandiari zingt dan ook in de shoegaze band Whirr en maakt af en toe een single onde de naam King Woman. In 2014 wordt King Woman een volledige band en is de muziek op de EP 'Doubt' (2014) een mengeling van doom metal en post metal, waarin de oude voorliefde voor shoegaze nauwelijks terug is te vinden. Ergens wordt het een mengeling van Slowdive, Sleep, "and maybe even Lucinda Williams" genoemd. Of "Surrealistic Black Sabbath fronted by Mazzy Star" naar aanleiding van de debuutplaat 'Created in the Image of Suffering' (2017) op Relapse. Hierop zingt Esfandiari op bezwerende en spookachtige wijze haar ellendige ervaringen in een benauwende streng christelijke commune van zich af. Een interessant begin van een op voorhand geweldige avond.

Dikkie.

Bekijk video
Bekijk video