
Favoriete periode in de popgeschiedenis? Elke muziekfan denkt na over die vraag. Bij mij varieert het antwoord omdat m’n smaak nogal aan verandering onderhevig is. Ik neig echter sterk naar “rond 1990”. Er werd toen op verschillende manieren bijzonder smakelijk gerocked. En Vera zat er boven op.
Garagepunkrock kende een enorme opleving. The Oblivians! New Bomb Turks! Geweldige labels als Estrus en Sympathy For The Record Industry. Een tijd van vinylreleases (singles!) en opwindende concerten. Vanuit een zelfde houding, maar muzikaal meer naar binnen gekeerd: lo-fi. Met Pavement, Sebadoh en Guided By Voices als vaandeldragers. Ook hier talloze releases en vooral een underground-affaire. Grunge was dat aanvankelijk ook. Sub Pop werd het label, maar C/Z, met het Skin Yard van Jack Endino, mag toch ook wel eens genoemd worden. Voor Nirvana waren er ook al tientallen titels door SP uitgepoept. Labelbaas Bruce Pavitt begon zelfs al in 1980 met het fanzine Subterranean Pop, waar af en toe een cassette bij zat. Wij, mijn Groningse muziekvrinden en ik, noemden het (pré-grunge dus) ‘noiserock’. Eén label sprong er uit als hofleverancier. Daarover gaat deze Bonus Footage.
Bookmark/Search this post with