Blog: bÜhnenleben

Ze hebben inmiddels een status als ‘New York’s loudest band’ verkregen, en de titel ‘Exploding Head’ verwijst naar wat je vanavond te wachten staat,” schreef ik in november 2009 over het naderende concert van A Place To Bury Strangers in Vera. Die avond maakte de band mijn hoge verwachtingen helaas niet waar. In de zomer van 2011 stonden ze weer in Vera, helaas kon ik daar zelf niet bij zijn maar ook die show schijnt niet de meest overtuigende ooit te zijn geweest.

Zonde, want de platen zijn wél ontzettend overtuigend. Dat is dan ook de reden dat ik me toch maar begeef naar Tivoli (De Helling) en toch ook maar weer, hoopvol, oordoppen in doe. Gelukkig maar: dit keer is het wél een overdonderend goede show! Dat is mede te wijten aan een erg goed en genuanceerd geluid, hulde aan onze Vera-geluidsman Jochem die met APTBS mee op tour is! Dit keer geen ondoordringbare brij geluid en de zang en drums komen beter uit de verf. >>>

Je zou het door het Koninginnedag gebeuren bijna vergeten, maar over een weekje is het alweer 5 mei. Dat wordt in het Stadspark uiteraard weer uitgebreid gevierd met veel zon (hopelijk), veel bier (zeker) en veel toffe artiesten! In Groningen zit je goed wat dat betreft, ons Bevrijdingsfestival heeft eigenlijk elk jaar toch wel de beste en meest ‘alternatieve’ line-up van het land.

Zo stonden Blood Red Shoes er vorig jaar, die hier afgelopen zaterdag nog voor een uitverkochte zaal speelden en er daarna hun DJ-kunsten nog vertoonden tijdens deze legendarische swingavond. In de jaren ervoor hadden we in Groningen bijvoorbeeld Hot Chip, The Wombats en The Ting Tings. Dat dit soort bands het podium delen met artiesten als Guus Meeuwis (of George Baker!) maakt het een extra uniek feestje. Dit jaar zijn het ongetwijfeld Alain Clark en Gers Pardoel die het bredere publiek naar het Stadspark trekken, maar ook voor ons soort staan er naast artiesten die onze horizon verbreden ook weer mooie dingen op het programma. >>>

Ook rondom Eurosonic/Noorderslag is er veel te doen, veel bands en organisaties willen een graantje meepikken van alle aandacht die op de sta gevestigd is. Het mooie hieraan is dat het vaak gratis is en als goed geïnformeerde liefhebber kan je een programma selecteren dat niet onder doet voor het “hoofd”-programma. 3voor12 heeft een handige lijst samengesteld met zo’n beetje alle zij-programma’s die er te vinden zijn. Hieronder een selectie van de betere bands die je de komende dagen in Groningen kan zien, min of meer op chronologische volgorde.

WOENSDAG
Ook Eurosonic komt er niet onderuit, met de jaren dij je uit. Dit jaar is voor het eerst de woensdag een officiële dag, en ook een aantal gratis onderdelen doen hier aan mee.
Een van de leukste dingen van Eurosonic is, vind ik, dat je op plekken komt die je normaal niet zo snel zou zien, zoals de kelderbar van Vindicat, of je komt op een plek komt die er anders uit ziet, zoals de Stadsschouwburg. Op woensdag kan je daarom naar De Kroeg van Klaas, een erg mooi bruin café aan het begin van de Oosterweg, vlakbij de Oosterpoort. Boekingskantoor Boxful of Trees houdt hier een showcase-avond, met een ingetogen avond singer-songwriters van zowel nationale als internationale komaf. Onder andere spelen hier TS Eliot Appreciation Society en Inge van Calkar, twee singer-songwriters, uit respectievelijk Utrecht en Groningen. >>>

Het singer-songwriter genre horen we overal, vanuit alle landen. Soms is het moeilijk het verschil te horen tussen de lieve vrouwenstemmen en mannen met een hees ochtendgeluid in de stem. Ik heb me toegespitst op de gigantische lijst singer-songwriters die dit jaar Eurosonic aan doen. Om het kaf van het koren te scheiden, mijn smaak bloot te geven, of gewoon zij die er uit springen even in het licht te zetten, is hier mijn lijstje favorieten. >>>

Eurosonic heeft dan wel elk jaar een focusland, dit jaar uiteraard Ierland, maar ook voor de Nederlandse bands is, zoals elk jaar, meer dan genoeg ruimte. Marielle tipt de leukste bands die ons eigen kikkerlandje vertegenwoordigen.

Maarliefst 68 acts van eigen bodem treden dit jaar op tijdens Eurosonic. Van experimenteel, tot hip hop, van indie tot rock. Alles zien tijdens Eurosonic is een onmogelijke opgave. Daarom heb ik speciaal voor jullie, in de categorie “van eigen bodem”, álle 68 bands helemaal grijsgedraaid. Dit heeft een lijstje favorieten en leuke ontdekkingen opgeleverd. >>>

Deel twee van onze Eurosonic-voorbeschouwingen. Deze maal tipt Bart je een zevental gitaarbands, waaronder het in Vera spelende Iceage (foto).

Het wordt ook steeds groter, dat Eurosonic. Zelfs als zou je geen kaartje hebben, dan kun je je nog uitstekend vermaken met alle gratis toegankelijke sideshows als Eurosonic Air en Grunnsonic (gaan we later in deze reeks nog op in, red.). Wie zo gelukkig is om wel een kaartje te hebben, baant zich een weg door een woud van door elkaar heen geprogrammeerde acts. Het gaat van de next big thing tot ronduit bizarre bandjes uit vreemde landen.

Woensdag, tegenwoordig de openingsdag van het festival is vooral een rustige opwarmavond, helemaal als je het hebt over muziek met gitaren. De meest veelbelovende naam deze avond is het Vlaamse Intergalactic Lovers, dat als een erg toegankelijke versie van PJ Harvey klinkt.

Nog een kleine drie weken en het meest toonaangevende festival van Nederland opent haar deuren weer in de binnenstad van Groningen; Eurosonic. Onze stad zal weer overspoeld worden met journalisten, platenbobo's, programmeurs en vooral bandjes. Heel veel bandjes. Om je enigszins wegwijs te maken in de programmering van Eurosonic beginnen we vandaag met onze serie specials. De Vera-bloggers vertellen je waar je hen in ieder geval kunt vinden op 11, 12 en 13 januari. De aftrap is voor Hans, die je meeneemt naar het harde en lawaaiige deel van het festival.

Toen ik werd gevraagd om mijn tips voor Eurosonic te delen moest ik even heel hard nadenken: enige band die ik namelijk écht te gek vind dit jaar is het machtige DEATHCRUSH uit Noorwegen. Wát een vreselijk en maniakaal lawaai wisten zij neer te zetten laatst (ze waren meegekomen met Sleigh Bells paar maand terug) Ze worden af en toe in één adem genoemd met “necromantic” bands als Arabrot en Okkultokrati, maar zijn eigenlijk met niks te vergelijken in het huidige popklimaat. Niet te missen!

Van 16 tot en met 18 december vindt de vijfde editie van WinterWelVaart plaats: een winterevenement waar rond een aantal (historische) schepen een breed programma van muziek, theater, kunst en activiteiten neergezet wordt. WinterWelVaart had in mijn ogen altijd een ietwat oubollig imago (wellicht mede door de bijbehorende kerstmarkt) maar – nog éven verder lezen - na een blik op het programmaboekje heb ik die mening alvast bijgesteld. Er is echt van alles te doen, van een wijnproeverij tot mastklimmen. Bekijk dat allemaal vooral zelf even in het programmaboekje, want ik beperk me tot een kleine selectie uit het muziekprogramma.

Dat het programma nogal wat interessante namen bevat mogen we ook wel verwachten van de programmeur, die als promotor wekelijks nogal wat uurtjes binnen de muren van Vera vertoeft. Hij heeft de landelijke en grotendeels lokale talentjes uit de grachten gevist en op de schepen komen ze ongetwijfeld nog beter tot hun recht.

OK, bands zetten vanzelfsprekend hun beste songs aan het begin van hun platen, maar als de openingstrack dan gelijk zó goed is dat je ook de rest gaat luisteren, hebben ze toch hun doel bereikt. ‘Black Hills’ van Gardens & Villa was zo’n liedje, en ‘Blue Lead Fences’ van Loch Lomond is er ook zo eentje. Je hoort eraan af dat ze al een tijdje bezig zijn (vanaf 2003) en met deze plaat wel eens de doorbraak kunnen bewerkstelligen. Want na deze opener volgt ‘Elephants & Little Girls', dat mij tijdens de coupletten aan Sufjan Stevens doet denken en erg sfeervol opgebouwd is.

Gelokt door de schitterende line-up en alle goede verhalen over voorgaande edities, moest ik dit jaar echt eens naar Le Guess Who? in Utrecht. De programmering bestaat bewust uit allerlei onbekend moois uit verschillende genres, met als gemene deler dat ze allen buiten de lijntjes durven te kleuren en niet vies zijn van experiment. “Het Vera onder de festivals”, zoals Pepr het zo treffend uitdrukte. Daar moest dus een Vera-delegatie heen.

Om dan direct met Other Lives in Tivoli de Helling te beginnen, was een droomstart. Deze Amerikaanse sensatie van het jaar bleek uitstekend op dreef, betoverde werkelijk de zaal en solliciteert overtuigend naar hoge eindnoteringen in jaarlijstjes (en 31 maart in Vera! red.).