De Vijf van Elpee: November 2016

De Vijf van Elpee: November 2016
Date: vrijdag, 4 november, 2016 - 14:42 | Category: De Vijf van Elpee | Scribent: Jan Kooi

Elke maand bespreekt Jan van platenzaak Elpee de nieuwste en beste releases. Laat je leiden en hou de Vera site in de gaten. Wie weet komt een van de favorieten nog eens live langs!


Brian Jonestown Massacre – mini album thingy wingy

traumahelikopter - competition stripe
Derde plaat van onze eigen traumahelikopter. Gaat min of meer verder waar ze gebleven waren met I Don’t Understand Them At All. Meer en meer wordt traumahelikopter een catchy popband, met bij vlagen furieuze uitstraling. En daar is niks mis mee. De eerste drie nummers van Competition Stripe vormen wat ons betreft echt een geweldig supertrio. Mark Lada’s teksten zijn vrolijk als altijd, Negative Feelings, Nothing There, Almost Over Now, en de muziek wordt eigenlijk alsmaar ‘volwassener’ met fraaie tierelantijntjes hier en daar. Hier een nummer. Mooi en knap hoe deze knapen er per plaat beter in slagen zich creatief te bewegen binnen de paar vierkante meters ruimte die ze voor zichzelf gecreëerd hebben. Hun beste plaat tot nu toe.


The Barreracudas -  can do easy

Brian Jonestown Massacre – third world pyramid
Vijftiende plaat van BJM, opgenomen in Newcombe’s huidige woonplaats Berlijn. Tess Parks doet ook weer mee. We zeggen het bij elke release van dit gezelschap, ze zitten momenteel in de beste flow van hun hele carrière. Zowel de vorige full length Revelation als de opvolger daarvan Mini Album Thingy Wingy behoren wat ons betreft tot het beste dat ze ooit gemaakt hebben. Alles wat deze band ooit goed deed komt er de laatste jaren helemaal uit. Goede sound, goeie nummers, goeie drive. Deze nieuwe is iets rustiger en psychedelischer dan de twee hierboven genoemde platen. En dit nummer had ook van Calexico kunnen zijn. ‘In one of the most miraculous turnarounds of the 21st century, Newcombe got his shit together, quit the drugs, and reminded everyone why The Brian Jonestown Massacre are one of the most unique and ingenious bands of the 1990s.’ Hier nog een mooi verhaal over deze band, hier het titelnummer van deze nieuwe plaat.

 


Kurt Baker – play it cool

Conor Oberst - ruminations
Bright Eyes/ Desaparecidos mannetje Oberst nu weer onder zijn eigen naam en met een erg mooie uitgeklede sound, slechts piano en mondharmonica, waardoor ie opeens weer als een 'nieuwe Dylan' klinkt. Pitchfork: “Ruminations is a record like none other in Oberst’s catalog—stunning for how utterly alone he sounds. There are no goddamn timpani rolls, no boys to keep strummin’ those guitars, just Oberst on harmonica, acoustic and piano with ten songs written during an Omaha winter and recorded in 48 hours.’ Pitchfork heeft er een boek over geschreven. Wij zeggen mooie plaat. 


The Chills – silver bullets

Bauer – eyes fully open
Bijzonder fraaie nieuwe cd van voormalig Bettie Serveert-drummer Berend Dubbe, die inmiddels al lang weer lange tijd muziek maakt onder de naam Bauer. Dit is fraai georkestreerde sombermans muziek. Mooie opbeurende sombermansmuziek ook. Dubbe’s donkere stem en de muzikale begeleiding zorgen voor een melancholiek sfeertje. Doet soms wel wat denken aan het sfeertje dat Elvis Costello ooit met My Funny Valentine wist te vatten, of Scott Walker. Hier een nummer. 


Shadow In The Cracks – s/t

Natural Child - okey dokey

Net als bij bijvoorbeeld Ultimate Painting is ook de nieuwste Natural Child hun rustigste tot nu toe. Enorm laid back southern style. Behalve dit Allman Brothers-achtig nummer (je kunt er bijna Ramblin’ Man op zingen), zit de rest van de plaat tot in de enkels in Tony Joe White-swampland. Luister em in zijn geheel hier. Na onze eerste draaibeurt: mwoah. Na de tweede: best aardig. Derde: wel een paar hits. Na de vierde: zin in de vijfde draaibeurt! 

 


Elpee
Oosterstraat 24-1
050 3135137