Downstage Terugblik: Illustratie57

Downstage Terugblik: Illustratie57
Date: dinsdag, 24 mei, 2016 - 19:59 | Category: Downstage | Scribent: Jorne Visser | Photo: Jonna Bo Lammers

Het was een onconventioneel avondje werken in de Kelderbar vanavond. Bands die eerder beginnen te spelen dan half twaalf, heuse speeches en officiële openingen. Ik had nog net geen pak aangetrokken, wat natuurlijk ook moeilijk gaat, aangezien ik helemaal niet in het bezit ben van een pak en het misschien ook een beetje misplaatst zou zijn geweest.Goed, Illustratie57 is een initiatief van Minerva dat al eerder een avond organiseerde in Vera en vanavond was het dus weer zover. Het is een expositie van de studenten die dit jaar hun werk rond het thema ‘Misunderstandings’ tentoon zullen stellen. De eigenlijke expositie vindt vanaf deze week plaats in het Minerva gebouw zelf, maar er zijn ook al wat werken te aanschouwen bij ons in de voorkamer. Dit ging gepaard met de opening van het nieuwe rookhok om de kick-off nog wat extra schwung te geven speelden er een paar bandjes (geen onbekenden van Minerva) in de Kelder. “Wauw, mooi samengevat!” Hey, bedankt!

De muziek is wat Edwin en mij natuurlijk het meest interesseerde en dat begon allemaal bij de opening van het rookhok. Een paar jongens en meisjes van de Art Division hebben prachtig werk geleverd en HACHE mocht dit met een liedje komen openen. Er voltrok zich een magisch moment, want het door-een-rookmachine-met-rook-gevulde rookhok werd tijdens een van de nieuwe singles van onze geliefde, Spaanse troubadour langzaam steeds helderder en als klap op de vuurpijl knalde er confetti uit een als-sigaret-vermomd confettikanon! Een geslaagde opening en dat was nog maar het begin, want Creepy Karpis en Kinoo maakten hun opwachting.

Creepy Karpis is een bandje dat ik nu al een paar keer gezien heb en iedere keer speelt de band weer een stukje beter. Best logisch, want ik neem aan dat ze af en toe ook samen oefenen en je kent het aloude gezegde wel: ‘Oefening baart kunst’. Deze garage badboys maken de inmiddels welbekende aanstekelijke garagerock waarbij het ze, mijn inziens, nog niet helemaal lukt om de Thee Oh Sees en Ty Segall vergelijkingen van zich af weten te schudden. En dat is natuurlijk helemaal niet erg om mee vergeleken te worden, maar soms heb ik wat moeite om de eigen sound erdoor heen te horen. En ach, misschien ben ik ook gewoon een beetje garage-moe en word ik een oude man. De liedjes zitten verder hartstikke goed in elkaar en in dat opzicht zit het muzikaal wel snor.

Het volgende bandje is eentje waar ik heel benieuwd naar was. De eerste single van Kinoo is net uit en vind ik erg sterk. De band wordt gedragen door een motorische drum en leuke baslijnen en de invloeden van Neu! en Can zijn daarbij wel hoorbaar, maar ze steken het in een iets poppier jasje zoals bands als TOY dat zo goed kunnen. De lijzige en hoge zang van Tjesse en het sterke gitaarspel van Kalle dragen bij aan een hele goede set van een half uur. Ze openen met de single en laten zien dat de rest van de set er niet voor onder doet. In ieder geval weer een goede toevoeging aan de Groningse muziekscene en ben benieuwd naar een EP-tje!