Recensie: traumahelikopter – ‘Competition Stripe’

Recensie: traumahelikopter – ‘Competition Stripe’
Date: dinsdag, 1 november, 2016 - 11:09 | Category: trash that beat | Scribent: T-Ice

traumahelikopter – ‘Competition Stripe’ (Excelsior/Burger Records 2016)

Toen twee jaar geleden ‘I Don’t Understand Them At All’ uitkwam, kon je al horen dat traumahelikopter nieuwe paadjes aan het asfalteren was. Waar het titelloze debuut uit 2013 nog een ADHD-punkplaat was (heel lekker, daar niet van!), werd er op het altijd lastige tweede album meer tijd besteed aan verdieping en vloog niet elke song meer op hogesnelheidstreinsnelheid voorbij.

Die lijn is nu voortgezet op numero drie: ‘Competition Stripe’, net uit op Excelsior in Nederland én op het vermaarde Burger Records in de VS. Gebleven zijn (gelukkig) uptempo garagepunksongs als ‘Nothing There’ (beste song van de plaat) en ‘A Million Stories’, naast powerpop-anthems als het fijne ‘Another Year’, ‘Almost Over Now’ en titelsong ‘Competition Stripe’; maar opener ‘Sleep Tight’ (met VERA-clip!), ‘Some More’ en ‘Monday Night’ opereren op een bedachtzamer midtempo-niveau, terwijl met ‘Parking Lot’ een heuse - zij het zeer duistere - ‘ballade’ opgevoerd wordt, met verrassend einde. In het mooie ‘Somewhere’ komt dit alles samen: na een dreigend intro uiterst dansbaar, melodieus en meezingbaar.

Dat traumahelikopter niet alleen van The Replacements maar ook van The Jesus And Mary Chain houdt, hoor je aan een psychedelisch lied als ‘Negative Feelings’, waar afsluiter ‘Pull Me Down’ in laagjes bluesrock en soul gedrenkt is. Frontman Mark Lada is ook opvallend beter gaan zingen, met hier en daar een melancholische snik. Hoewel de tienerleeftijd reeds ontstegen, verhalen de teksten nog voornamelijk over wat je ‘teenage angst’ of ‘twenties blues’ kunt noemen (onzekerheid, verveling, relaties, dat werk), heerlijk cool-nonchalant gezongen. ‘I can’t control the situation. So tired of my generation’, zo horen we op punkpareltje ‘Nothing There’.

Groningens beste band traumahelikopter houdt niet van hokjes en wil als gelijkgestemd vriendentrio vooral de muziek maken die ze graag willen maken. “We hoeven het wiel niet per se opnieuw uit te vinden, maar we proberen wel iets nieuws en eigens te doen met de invloeden die we hebben. En die zijn zoveel breder dan alleen punk of garagerock.” (Never Mind The Hype). Op ‘Competition Stripe’, traumahelikopters meest veelzijdige en beste plaat tot nu toe, is dit streven vooralsnog ruimschoots geslaagd!

T-Ice

NB: traumahelikopter brengt live altijd nog wat extra’s, wat je op 3 november in VERA kunt komen zien! ‘Competition Stripe’ en ouder werk zal daar ook te koop zijn.