ZIENEKROCHTEN

dinsdag, 18 oktober, 2011 - 15:22 | Category: Zienema | Geschreven door: David
ZIENEKROCHTEN

 

Hoe ziet een dag van een Zienemist eruit? Beter nog, hoe ziet een Zienemalid eruit? Belangrijk om te weten, want er worden weer een aantal verse exemplaren gezocht. Mocht je van film houden, al actief zijn bij Vera, dinsdagavond vrijwel altijd vrij hebben en vooral zin hebben om je op publiciteit maken te werpen, meld je dan vooral aan.

 

Maar goed, terug naar de vraag naar de dag van een Zienemist. Veelal komt daar film in voor. Soms een overvloed aan films, zoals tijdens een weekend bij de allereerste editie van de Groninger satellietversie van het Architectuur Film Festival Rotterdam, een ware verrijking van het Groninger filmklimaat. Een aantal prachtige documentaires gezien (zie affr.nl voor het programma), waar naast geodesic dome genie Buckminster Fuller en Norman Foster vreemd genoeg Bono ook regelmatig in voorbij kwam.


Een regelrechte aanrader was The Freaky Story of the Funky Skyscraper (Andres Rubio, Spanje 2011) over de Spaanse architect Miguel Fisac die een ongemeen boeiend verleden bleek te hebben. Tot op zijn dood meende hij door het verschrikkelijke Opus Dei op een manier dwarsgezeten te worden waar zelfs Dan Brown van zou huiveren.


En dan op maandag toch maar naar mijn favoriete filmhuis van Groningen, de RKZ-bios, waar ik Mr. Nice (Bernard Rose, UK 2010) zag, met naast favoriete acteur Rhys Ifans, de gelukkig weer overal opduikende Chloë Sevigny, naast tal van andere uitstekende acteurs (Omar Djalili, Luis Tosar) in een vermakelijke biopic over een van Engelands meest gevierde hasjsmokkelaars. Daarna gezellig gekeuveld met de bioslieden aldaar over ontwikkelingen zoals de op handen staande digitalisering van vrijwel de gehele Nederlandse bioscoopbranche volgend jaar. Wat de gevolgen daarvan voor Zienema gaan worden blijft ongewis, dus watch this space!


Vervolgens dinsdag lekker aan de slag bij de Zienema bij een tot de nokken gevulde voorstelling van de eerste Movies that Matter voorstelling van na de zomer, het hartverscheurende Min Dît – The Children of Diyarbakir (Miraz Bezar, Duitsland/Turkije 2009). Wat vergader & geregel voor de animatieavond van 17 oktober. Ja mensen, film vult de dagen.

Zienemaan & Sterren


Tot slot wil ik iedereen die Zienemaan tot zo een succes maakte nog even van harte bedanken. Voorop natuurlijk Jorine en Harmen, de hoofdorganisatoren en programmeurs, maar nu vooral ook al die mensen achter de schermen. Petra van de administratie, Kees van de logistiek, Mara voor het prachtaffiche, Robert voor alle ondersteuning vanuit de club, oud-Zienemist Alex voor alle vergunningen regelen, Avital voor de publiciteit, Barbara voor de animatievoorfilms programmeren, Rob & Ruben voor het filmplakken, Matthias voor de mooie visuals, algehele geregel & op- en afbouw, Mathijn evenzeer en dan vooral voor de horecaleiding, de barhoofden Sigo, Eltjo en Lisette, alle tappers (sorry dudes & dudettes, ik ben een kruk in namen, al heb ik met tal van nieuwe gezichten samengewerkt en er bier bij besteld), de zeer onmisbare kabellegers en stroomaanleggers Ronald en Bram (en zijn hond), Henriëtte voor de hospitality, gifteninners als Eva (e.v.a.), Heike en de DJs Hans & Marijke, Martijn & Marinke, en …. (alweer excuses, namen, namen….), en natuurlijk al die mensen die ik vergeten ben (mi scusa), evenals al die mensen die kwamen kijken – want daar ging het natuurlijk om!

ZIENEKROCHTEN

Hoe ziet een dag van een Zienemist eruit? Beter nog, hoe ziet een Zienemalid eruit? Belangrijk om te weten, want er worden weer een aantal verse exemplaren gezocht. Mocht je van film houden, al actief zijn bij Vera, dinsdagavond vrijwel altijd vrij hebben en vooral zin hebben om je op publiciteit maken te werpen, meld je dan vooral aan.

Maar goed, terug naar de vraag naar de dag van een Zienemist. Veelal komt daar film in voor. Soms een overvloed aan films, zoals tijdens een weekend bij de allereerste editie van de Groninger satellietversie van het Architectuur Film Festival Rotterdam, een ware verrijking van het Groninger filmklimaat. Een aantal prachtige documentaires gezien (zie affr.nl voor het programma), waar naast geodesic dome genie Buckminster Fuller en Norman Foster vreemd genoeg Bono ook regelmatig in voorbij kwam.

Een regelrechte aanrader was The Freaky Story of the Funky Skyscraper (Andres Rubio, Spanje 2011) over de Spaanse architect Miguel Fisac die een ongemeen boeiend verleden bleek te hebben. Tot op zijn dood meende hij door het verschrikkelijke Opus Dei op een manier dwarsgezeten te worden waar zelfs Dan Brown van zou huiveren.

En dan op maandag toch maar naar mijn favoriete filmhuis van Groningen, de RKZ-bios, waar ik Mr. Nice (Bernard Rose, UK 2010) zag, met naast favoriete acteur Rhys Ifans, de gelukkig weer overal opduikende Chloë Sevigny, naast tal van andere uitstekende acteurs (Omar Djalili, Luis Tosar) in een vermakelijke biopic over een van Engelands meest gevierde hasjsmokkelaars. Daarna gezellig gekeuveld met de bioslieden aldaar over ontwikkelingen zoals de op handen staande digitalisering van vrijwel de gehele Nederlandse bioscoopbranche volgend jaar. Wat de gevolgen daarvan voor Zienema gaan worden blijft ongewis, dus watch this space!

Vervolgens dinsdag lekker aan de slag bij de Zienema bij een tot de nokken gevulde voorstelling van de eerste Movies that Matter voorstelling van na de zomer, het hartverscheurende Min Dît – The Children of Diyarbakir (Miraz Bezar, Duitsland/Turkije 2009). Wat vergader & geregel voor de animatieavond van 17 oktober. Ja mensen, film vult de dagen.

 

Tot slot wil ik iedereen die Zienemaan tot zo een succes maakte nog even van harte bedanken. Voorop natuurlijk Jorine en Harmen, de hoofdorganisatoren en programmeurs, maar nu vooral ook al die mensen achter de schermen. Petra van de administratie, Kees van de logistiek, Mara voor het prachtaffiche, Robert voor alle ondersteuning vanuit de club, oud-Zienemist Alex voor alle vergunningen regelen, Avital voor de publiciteit, Barbara voor de animatievoorfilms programmeren, Rob & Ruben voor het filmplakken, Matthias voor de mooie visuals, algehele geregel & op- en afbouw, Mathijn evenzeer en dan vooral voor de horecaleiding, de barhoofden Sigo, Eltjo en Lisette, alle tappers (sorry dudes & dudettes, ik ben een kruk in namen, al heb ik met tal van nieuwe gezichten samengewerkt en er bier bij besteld), de zeer onmisbare kabellegers en stroomaanleggers Ronald en Bram (en zijn hond), Henriëtte voor de hospitality, gifteninners als Eva (e.v.a.), Heike en de DJs Hans & Marijke, Martijn & Marinke, en …. (alweer excuses, namen, namen….), en natuurlijk al die mensen die ik vergeten ben (mi scusa), evenals al die mensen die kwamen kijken – want daar ging het natuurlijk om!