The Black Heart Procession
- Date:Saturday, November 28, 2009
- Doors open: 21:00 till: 22:30
- Start: 22.00
- Price: € 10,- + maandkaart (€ 1)
- Presale: Starts november 11th at 12.00. Ticket reservations here
- Genre: Orchestral Indiepop
- File under: Tindersticks, Blonde Redhead, Nick Cave
- From: San Diego, USA
- Label: Temporary Residence Ltd.
The Black Heart Procession heeft iets met cijfertjes. Hun plaatjes dragen namelijk veelal een cijfer als titel. Zo heet het debuut '1', de tweede '2' en de derde '3'. Uitzonderingen zijn dan 'Amore Del Tropico' en 'The Spell', maar de recent verschenen zesde plaat heet gewoon weer 'Six'. Dat houdt het tenminste overzichtelijk.
The Black Heart Procession ontstond uit de resten van Three Mile Pilot, een meer dan uitstekende band waar bandleden Tobias Nathaniel en Pal Jenkins eind jaren '90 in speelden. Omdat er met Three Mile Pilot weinig gebeurde, besloten Nathaniel en Jenkins onder een andere naam verder te gaan. Zo ontstond The Black Heart Procession en die naam omschrijft precies de muziek die je te horen krijgt.
Vooral op hun eerste drie albums schrijdt de muziek voort als een heuse dodenmars. Het zijn trage, schurende pianoliedjes over verloren liefdes en andere deprimerende zaken, die worden geserveerd op een gammel bed van whiskey en sigarettenrook. De muziek is uiterst minimaal, met een basis van piano, gitaar en een spaarzaam opererende ritmesectie. Leuk is ook de voortdurend opduikende zingende zaag, die de spookachtige liedjes nog net even iets duisterder maakt. Echte gothic voor de indieliefhebber dus.
Op het even avontuurlijke als beklemmende 'Amore Del Tropico' wordt de koers iets bijgesteld. De tempo's gaan omhoog en er zijn zelfs swingende, latin-achtige, drumpartijen te horen. Hierdoor krijgt de loodzware muziek de nodige lucht, ook dankzij de toevoeging van wat violen en wat meer rockgitaren. Tekstueel gaat het echter gewoon over moord en liefde, zoals altijd, want de liefde en al haar duivelse bijwerkingen blijft tenslotte de grootste inspiratiebron.
Zo ook op 'The Spell', dat rustigjes verder gaat op de ingeslagen weg. Ietwat meer up-tempo rockliedjes, maar altijd een bijna barok aandoende gotiek die je de duisternis inzuigt. Een beetje Hitchcock voor de muziekliefhebber, zeg maar. Ook 'Six' bevindt zich in die contreien, hoewel met titels als 'When You Finish Me', 'Drugs' en 'Suicide' de relatieve opklaringen wel weer zijn ingewisseld voor het vertrouwde zware weer.
The Black Heart Procession vist uit dezelfde zwarte vijver waar vrolijke fransjes als Nick Cave of Leonard Cohen ook in hengelen. Vrolijkheid tref je er niet aan, maar het is wel heerlijk zwelgen in de gitzwarte romantiek. Trek de gordijnen naar beneden, begraaf je hoofd onder de dekens en zet voor de zekerheid een potje Prozac op je nachtkastje. Dit is doom en gloom in optima forma: de beste soundtrack die je je voor een druilerige november kunt wensen.
Bart
The Black Heart Procession: home / myspace
Got photos on Flickr?
Want your photos of this event here? Tag them with