Gigante

• Date:Tuesday, February 9, 2010
• Doors open: 20:30 till: 21:00
• Start: 21:00
• Price: € 4 + maandkaart (€ 1)

• Genre: stalker romcom
• File under: heavy metal beveiliging, Montevideo
• From: Uruguay

Gigante (Adrian Biniez, Uruguay 2009)
35 mm, kleur, 84 min, Spaans gesproken, Nederlands ondertiteld

Liefde. Schier eindeloos als inspiratiebron, zeker voor filmmakers. De in Uruguay huizende autodidact Adrián Biniez (1974) maakte zijn debuut om een rol voor zijn geliefde Leonor Svarcas te scheppen als love interest Julia en gaf de hoofdrol aan een schoolmeestervriend, de werkelijk fenomenale Horacio Camandule die heavy metal liefhebber Jara speelt. Vooral fenomenaal in zijn ingetogenheid, een enkele uitbarsting in een supermarkt daargelaten. Hij speelt een beveiliger aldaar, die vooral achter de beveiligingscamera’s zit. Dan ook valt zijn oog op de frêle schoonmaakster gespeeld door Svarcas. Hij is verloren.

Vreemd hoe een plaats je volstrekt niets doet, wellicht heb je er nooit van gehoord, maar dan veranderen kan in een bron van fascinatie dankzij een filmer, fotograaf, schrijver of schilder. Zo ook Montevideo voor mij, een stad waar een bescheiden hoofdrol voor is weggelegd en die ik sinds ik Gigante in de o zo schone en op zondagmiddagvroeg o zo lege Rialto bioscoop (1921) in Amsterdam zag nodig eens moet bezoeken. En bij de IFFR is het weer plaats van handeling in Hiroshima van Pablo Stoll. Het kan verkeren. Maar Stoll heeft wel degelijk een link met deze film – hij is bevriend met Biniez en zijn mentor geweest.

Maar goed – waarom moet je je naar Vera spoeden? De film is grappig, ontroerend, origineel – simpelweg een klein juweel. Na gegrepen te zijn door de liefde, weet Jara weinig anders te doen dan Julias gangen na te gaan, af en toe vergezeld door zijn wat vadsig neefje die het allemaal maar niets vindt. Ondertussen bedenkt hij ook dat hij wat aan de lijn zou moeten doen en moet hij ook regelmatig aan de bak in een metalkroeg als portier – zijn metamorfose in beveiligingsopzicht is schokkend. Julia leidt ondertussen haar leventje en het is de vraag of het ooit goed komt – het lijkt er niet echt op.

Je hoeft niet per se van supermarkten te houden (al helpt het ongetwijfeld als je Customer van The Replacements waardeert en All Lost in the Supermarket van The Clash), of ooit eens iets beveiligd te hebben, wie weet niet eens ooit verliefd te zijn geweest om van deze film te genieten. Het won niet voor niets tal van prijzen en stal op menige festival de show. Je kunt enkel hopen dat we getuige zijn het begin van een aantal fraaie filmcarrières – mij zou het niets verbazen. Zo niet, dan heeft de film in elk geval voor Montevideo gedaan wat John Waters voor Baltimore deed.

david

 

---

Tags:

gigante adrian biniez

Got photos on Flickr?

Want your photos of this event here? Tag them with

Mail a friend