De heavy progressive scene in Frankrijk, die ook Gojira heeft voortgebracht, brengt twee andere topbands uit het genre op ons Vera podium op twee opeenvolgende dagen. We boffen maar in Groningen. Na de progressive doom metal en spacerock van Slift op 24 november laat de dag erna Lost in Kyiv uit Parijs onze Grote Zaal zwellen met een intense, hypnotiserende mix van zware post-rock, post-metal en elektronica. De band maakt voornamelijk instrumentale tracks, op enkele gastvocalen na. Door het gebruik van zelf opgenomen spoken word passages, zware melodieuze, organische riffs en catchy keyboardlijnen mis je nergens de vocalen en dwaal je mee in de weidse muzikale ruimte, die Lost In Kyiv creëert.

Lost In Kyiv is in 2007 opgericht als Lost in Kiev. Nadat de definitieve bezetting vorm heeft gekregen in 2011 begint de band pas echt en wordt in 2012 het debuut ‘Motions’ uitgebracht. De band bestaat dan uit Jean-Christophe Condette (bas, synth), Maxime Ingrand (gitaar, synth), Dimitri Denat (gitaar) en Yoann Vermeulen (drums). Op het debuut worden de contouren van Lost in Kyiv meteen al zichtbaar. Filmische post-rock, afgewisseld met heavy stukken en elektronica in de lijn van bands als Red Sparowes, Explosions in the Sky, Russian Circles en Mogwai. Mede geïnspireerd door soundtracks van films als ‘Bladerunner’, de retro-futuristische synth-klanken van Vangelis en Jean-Michel Jarre, neo-klassieke componisten als Olaf Arnalds of Nils Frahm en meer clubby elektronica als The Chemical Brothers.

Deze lijn wordt voortgezet op ‘Nuit Noire’ (2016) dat, zoals de titel al doet vermoeden, als ode aan de nacht een meer duistere toonzetting kent en het gebruik van spoken word in de band introduceert. Op de derde plaat Persona (2019) ligt de focus op meer directe, compacte nummers en staat de plaat tekstueel in het teken van het (dan nog) profetische concept van de alomvattende invloed van AI op het alledaagse leven.  Ondertussen speelt Lost In Kyiv op bekende progfestivals als Dunk!en AMFest en tourt met uiteenlopende bands als Enslaved en Maserati.

Na de welbekende pandemische pauze keert de band in 2022 terug met het rauwere en live opgenomen ‘Rupture’, dat geheel in het teken staat van klimaatactivisme, een gedeeld thema met een eveneens Franse band als Gojira. De single ‘Solastalgia’ is vernoemd naar de term van Glenn Albrecht, die het gevoel van angst en verlies aangeeft, veroorzaakt door de schadelijke verandering van de natuurlijke leefomgeving. Op een andere single van de plaat, ‘Prison of Mind’, horen we zanger Loïc Rossetti van The Ocean, zodat we zowaar te maken hebben met een echte progmetal song.

“Rupture is an album made to express how we feel about the breaking point between modern civilisation and natural life. Planetary stability hangs by a thread because of too much consumption and other human activities, while many things (pollution, animal life, energy consumption) are at a tipping point. These are things that afect us and that we try to transcribe musically, both negatively and positively.” (Maxime Ingrand op Bandcamp)

‘Rupture’ is meteen de laatste plaat waarop we drummer Yoann Vermeulen terugvinden, hij wordt vervangen door Jérémie Legrand op drums en samples. Door Legrand’s metal-invloeden en meer laaggestemde gitaren wordt de sound van Lost In Kyiv aanzienlijk zwaarder en kan het label post-rock bijna geheel worden vervangen door post-metal. Ook verandert de band haar naam van Lost In Kiev naar  Lost In Kyiv uit onvrede over de oorlog in Oekraïne en uit respect voor de mensen aldaar.

“So, because this terrible war is now running for four years now. We had to do something. It’s not a lot, but the fact that we made this important choice to adopt the right spelling – we got a lot of positive vibes, a lot of love, let’s say, from our audience and fans in Ukraine. So, it was the right time, it was the right moment to do that. So, definitely we cannot be more happy about it. For these two reasons: it’s the right moment, new line-up. And the fact that the war is getting horrible day after day, and we had to do a little something. Music is political, so it was the perfect time. Let’s summarize with that.” (Jean-Christophe Condette in Echoes and Dust)

Het heavier geluid is terug te horen op de nieuwe plaat ‘We’re All Going To Be Fine’ (2026), die echter niet zozeer politiek is gemotiveerd, maar meer gaat over persoonlijke gevoelens en innerlijke mentale strubbelingen. Op de single ‘Becoming’ horen we de warme, emotionele zang van Rebecca Need-Menear van de Londense bands i Häxa en Anavae, waardoor op de plaat een melodisch breekpunt wordt gevormd tussen duistere en lichtere (hoopvolle) klanken.

“We’re All Going To Be Fine explores the tension between hope and inner collapse, and how modern life can disconnect us from ourselves and each other. The songs were inspired by personal experiences, societal pressure, and the idea that we often become our own worst enemy. We were also inspired by the work of Carl Gustav Jung (who is the voice at the end of the album), especially his ideas about exploring the human psyche, as well as themes from movies like Eternal Sunshine of the Spotless Mind or Melancholia.” (Lost In Kyiv in Rock’n’Load magazine)

“If the album explores the tension between hope and inner collapse, Becoming is the moment the glass shatters and your eyes finally open. It is our most atmospheric and melodic song on the album, elevated by our first-ever collaboration with a female singer. Rebecca Need-Menear perfectly embodies this fragile state between dreaming and living.”  (Lost In Kyiv in Rock’n’Load magazine)

Ook live is Lost In Kyiv tegenwoordig een tandje heavier, dus ik verdwaal met plezier in de catchy en multi-dimensionale wervelstorm van Lost In Kyiv als de band hier op het Vera-podium staat.

Op het laatste moment zijn de Belgen van Celestial Wolves toegevoegd als voorpgrogramma van Lost In Kyiv. De band heeft 5 platen uit, waarvan de laatste, 'V I I I V' (oftewel 5 = 4) vorig jaar is verschenen. Celestial Wolves is in 2011 opgericht in Herzele, België en combineert instrumentale  atmosferische postrock met postmetal en stonerrock in gelaagde soundscapes.

Dikkie.