Inhume + Suffering QuotaNL
Inhume is niet alleen de sympathiekste band van Nederland, want net als bij de buren op het kamp, je weet wel die lui van Bouwer, staat ook bij de jonks van Inhume altijd de koffie klaar. Klontje en wolkje en natuurlijk een Puntje vlaai ernaast. Wacht, Loek zet wel even een ceedeetje op! De trailer schudt. Het blijkt het overzicht van twintig jaar Inhume te zijn, vanaf de demo's die kneiterhard en onmenselijk snel zijn tot het latere werk dat kneiterhard en onmenselijk snel is.... ahum... pardon resume Inhume maakt het soort volksmuziek met een krijsende, gierende, gillende maniakale zang afgewisseld met de diepe putroggel, en natuurlijk de aanzwellende riffs die climaxend tegen het plafond spuiten, ondersteund door een tot bloedens toe masturberende drum. Daarna weer swingend als een lege harige balzak tussen twee blauw geaderde zwijnenpoten, nat van het zweet.
Du moment dat het geheel je mee zuigt in behapbare death metal steekt de slager met zaag de kop op om het hele zaakje in tweeën te rijten. Bloed overal! En als je met de kots gelijk fonteinen door je vingers proest dit slagers hol probeert te ontlopen, glij je uit over een stukje gal en begint het Grind equivalent van een roller disco. De armen zwaaiend naar evenwicht, om uiteindelijk tot stilstand te komen... tegen een muur! Nog meer bloed! Ach en het was allemaal al zo vies! De schoonmaker van Vera is echt wel wat gewend hoor, mensen die moeten braken omdat er een paar hippies met baarden op het podium blijken te staan die met kunstzinnige tere poes handjes luister, gevoelsmuziek proberen te maken maar het sappen festijn bij een Inhume concert is toch even een overtreffende trap.
Even hard is Suffering Quota uit Groningen. Een stevige crust inslag en af en toe even een moderne invalshoek. Denk hierbij aan Cephallic Carnage. De afwisseling bij deze heren is wat harder en zal niet voor iedereen even makkelijk te behappen zijn. Blijf echter bij de les en je hoort een diverse en verrassende band met lessen uit de hele metal bibliografie. Swingen doet Suffering Quota ook als ze even wat meer naar de death metal neigen, de zang blijft echter (op plaat) redelijk verstaanbaar, en verwijst daar mee naar de Hardcore crossover. Al met al is Suffering Quota een lekker afwisselende bak teringherrie.
Wokkel