Guantanamo BaywatchUSA
Laat je niet van de wijs brengen door die andere klasse bands met enigszins jolige namen als Ringo Deathstarr, Japandroids, Amish Winehouse, TV Wonder of noem ze maar op, Guantanamo Baywatch maakt surfrock, alsof het 1955 is. Of Groningen in de jaren '90, de tijd waar de geweldige surfers van The Firebirds en The Krontjong Devils de toon wisten te zetten. De band is met hun derde plaat 'Darling...it's too late' op pad, die eerder dit jaar in mei op Suicide Squeeze (Minus the Bear, Nu Sensae, The Coathangers) verscheen. Een typische surfband, zonder de typische surf-outfits, maar voldoende hipster om bij het label te passen. Gaaf.
Doorbraak-naar-het-grotere-publiek-plaat 'Darling...it's to late' is eentje vol heerlijke twangy gitaren met spannende lijntjes, fijne drums en een goeie dienende bas. Zowel instrumentaal als met zang. De band uit Portland, Oregon, trok voor 'Darling...it's to late' naar de Living Room Recording Studio in Atlanta, Georgia, waar ook Mastodon en Black Lips hun platen opnemen. Het resultaat van opnemen in het soulvollere zuiden, is hoorbaar: het heeft een vergelijkbare surfsound als op de platen daarvoor, al is het allemaal minder rauw dan voorheen. Zo heeft de nieuwe plaat muzikale uitstapjes naar een high school prom band die je uit de films kent; er wordt een hommage aan de golden oldies Rock ‘n’ Roll gebracht. Vaak met een vette knipoog, zonder dat het flauw wordt.
Puristen zullen wellicht hun wenkbrauwen optrekken en er iets van vinden, maar liefhebbers van The Sonics, van Ennio Morricone, van Dick Dale en bezoekers van het geweldige North Sea Surf Festival moeten ‘gewoon’ komen. Want dit drietal speelt heel natuurlijk en soepeltjes met hun voorbeelden. Dat maakt Guantanamo Baywatch zo goed. Daarnaast, liefhebbers van de hedendaagse garagepopklanken moeten ook ‘gewoon’ komen, want de band toog niet voor niets naar de studio waar zielsverwanten The Coathangers en Black Lips ook opnemen. Het zal een avond worden waar VERA doorgaans hard op gaat.
-Niek