ShearwaterUSA + LomaUSA + Any KindUSA
Cinematic indie triple
Van de 251 nog levende vogelfamilies op aarde is die van de Stormvogels & Pijlstormvogels wel één van de meest fascinerende. Afgezien van de broedtijd op rotsige eilandjes brengen deze spectaculaire vogels hun leven altijd op zee door. De pijlstormvogels heten in het Engels shearwater, naar de wijze waarop zij over de golven scheren, gebruik makend van de op- en neerwaartse wind rond iedere golf. Zo kunnen zij duizenden kilometers afleggen, vrijwel zonder met hun vleugels te slaan. Door deze oceanische manier van leven is van veel van de 98 leden van deze familie amper iets bekend.
Dit moet gediplomeerd ornitholoog Jonathan Meiburg zo hebben aangesproken dat hij zijn band Shearwater ernaar vernoemd heeft. Dat deed hij samen met Will Sheff, waarmee hij toen al samen in Okkervil River zat, om hun rustigere liedjes een eigen band te geven. Na het debuut ‘The Dissolving Room’ (2001) tourden ze met Blonde Redhead, The Mountain Goats en Akron/Family. Vijf jaar later kwam het eerste deel van een heuse trilogie uit: ‘Palo Santo’. Deze plaat -die de tand des tijds nog steeds glansrijk heeft doorstaan- zorgde voor de echte doorbraak, die Shearwater voor het eerst naar VERA bracht; de eerste show van vele.
Meiburg deed voor zijn promotie onderzoek op allerlei eilanden rond de wereld, waar hij zowel de vogels als de mensen bestudeerde. Hij werd diep geraakt door het feit dat zelfs op de meest afgelegen plekken de natuur en de lokale bevolking in gevaar zijn. Op het laatste deel van het drieluik, ‘The Golden Archipelago’, begint de plaat met het droevige volkslied van het Bikini-atol, geschreven in 1946 toen de gehele bevolking van Bikini hun thuis had moeten verlaten omdat hun atol met kernproeven opgeblazen ging worden. Daartussen klonk op ‘Rook’ niet alleen een ode aan de roek en het sneeuwluipaard, maar met ‘Lost Boys’ ook eentje aan alle zinloos gestorven soldaten. Rond deze platen was de band inmiddels zo groot dat ze met Coldplay konden touren.
Tussen alle muziek door bracht Meiburg een boek over vogels uit, onder de geweldige titel: ‘A Most Remarkable Creature: The Hidden Life and Epic Journey of the World's Smartest Birds of Prey’. Hierin beschrijft hij de evolutie van zuidelijk Zuid-Amerika door de ogen van een familie falklandcaracara’s; fraaie en slimme valkachtigen. Meiburg: "Alle dieren leven in het moment waarin ze zich bevinden. Of dat lijkt in elk geval zo. Ernaar kijken geeft me hetzelfde gevoel als mediteren. Het plaatst je in een andere wereld, en dat geeft me een frisse blik. Vogels observeren en kunst maken liggen dicht bij elkaar. De beste momenten komen wanneer je jezelf helemaal vergeet en het bewuste denken uitschakelt." Dit kan ondergetekende beamen.
Nadat er op Sub Pop nog een paar platen waren verschenen, brak echter de coronapandemie uit, en belandde Shearwater in een soort halfslaap. Pas in 2022 ontwaakten ze weer met ‘The Great Awakening’. Meiburg hield zich onderwijl bezig met het onderzoeken van leven op de zeebodem bij Antarctica. En nu is daar, nog redelijk vers van de pers, ‘The New World’, wat simpelweg één van de mooiste platen van dit jaar is geworden. Hoe ze het live gaan doen komt u zelf maar bekijken, maar op plaat heeft dit trio, met naast Meiburg (zang, gitaar, keyboards) nog Emily Lee (piano, keyboards, zang) en Dan Duszynski (gitaar, percussie, sound engineer) een enorme rits gastmuzikanten uitgenodigd die het werk naar een nóg hoger niveau hebben getild dan ooit tevoren.
Pareltjes zijn ‘Daydream Unbeliever’, ‘A Mink In The Dusk’, ‘Anamnesia’ en de spoken-word-afsluiter ‘You And Your Dog’. Meiburg draait zijn kenmerkende falset soms een paar tonen omlaag; de rijk georkestreerde liedjes doen tegelijk intiem als weids aan; het geluid is van een onovertroffen kwaliteit; en je wordt ongemerkt maar op een prettige wijze helemaal geabsorbeerd door hetgeen je gehoorgang binnenkomt. Op de hoes een fraaie, duistere foto van Antarctica. Topplaat. Misschien wel Shearwaters beste werk in hun lange carrière?
Eigenlijk heeft de band al niet meer getourd sinds 2018. En omdat dat hele tourcircus tegenwoordig achterlijk veel duurder is geworden, besloot Shearwater twee bands mee te nemen: Loma en Any Kind. Een slimme manier om geld te besparen én om tweemaal op te treden, want Loma bestaat naast Emily Cross uit, jawel, Meiburg en Duszynski, en Any Kind is het soloproject van diezelfde Duszynski - die dus zelfs driemaal gaat spelen.
Loma maakt dromerige, pulserende en meeslepende songs. De liedjes op de jongste plaat ‘How Will I Live Without A Body?’ zijn opgenomen nadat de band rond eerdergenoemde pandemie op zijn gat kwam te liggen. In een oud Engels stenen huis, ooit van een doodskistenmaker, kwamen de drie bandleden weer tot elkaar. In de ruïnes van een oud klooster namen ze echozang op, en met simpele apparatuur en minimale instrumenten wist Loma een prachtplaat te fabriceren.
Deze mooie avond wordt dus afgetrapt door Any Kind. Muzikale duizendpoot Dan Duszynski knutselde met hulp van bijna twee handenvol bevriende musici het rijk, warm en intrigerend klinkende ‘Tachykinin’ in elkaar. Ook dit is weer een klein meesterwerk. Dit gaat een schitterende avond worden! Scheer je vliegensvlug naar de Club!
T-Ice