Blind Idiot GodUSA
Zo, dit is een bijzondere: Blind Idiot God! Een band waarvan we al jaren niks meer hadden gehoord, en die we daardoor misschien een beetje waren vergeten. Maar vorig jaar was er ineens de nieuwe plaat Before Ever After, hun eerste sinds 1993. Ook is er nu een Europese tour, waaronder een plek op het toonaangevende Roadburn-festival. Ze komen, dik een kwart eeuw na hun laatste optreden hier, terug naar Vera om deze comeback-tour af te trappen!
Het Amerikaanse Blind Idiot God begon begin jaren ’80 als hardcore-punk band. Het bleek snel dat er geen zanger te vinden was die hun muzikale ambities deelde, en de band besloot om instrumentaal te blijven. In 1987 kwam hun self-titled debuut-LP uit op het beroemde/beruchte SST Records, gedurende de hoogtijdagen van dat label. Het label bracht in die tijd platen uit als Sonic Youth’s Sister, Bad Brains’ I Against I, en Dinosaur’s You’re Living All Over Me, en Blind Idiot God was op weg voor zichzelf een zelfde status te verwerven. Inderdaad: door de spannende, virtuoze mix van metal, free-jazz, en dub werd de band alom geprezen. In 1989 speelden ze Vera. In de poll van dat superjaar stonden ze ergens tussen de Rollins Band, Fugazi, en Nirvana. Er volgden nog twee platen, in 1989 en 1993, waarbij ze hun muziekstijl nog verder ontwikkelden in samenwerking met mensen als John Zorn en Bill Laswell, maar daarna bleef het lange tijd stil.
Vanuit het niets kwam vorig jaar echter de nieuwste plaat uit. De band was, na enkele line-up wisselingen sinds 2001, weer bezig met opnemen. Door de loodzware metal heen hoor je duidelijk de jazz en dub invloeden, waardoor ze zich onderscheiden van andere instrumentale bands. Een recensent zei ooit over het eerste album: "if you took original Hendrix multi-track tapes, wiped the vocals off, and handed them to Scientist, the reggae dub-mixer, the result might sound like B.l.G". Over het nieuwe werk werd gezegd: “…guitarist Andy Hawkins stays the course of the past three decades of his singular career, keeping one foot in amp-melting doom and the other in airplane-hangar dub”. Ikzelf vind het ergens in het midden liggen tussen de instrumentale mathrock van Don Caballero, de riffs en ritmesectie van Melvins, de dub van Bad Brains, en de platencollectie van medescribent Josz. U mag me hierin absoluut komen verbeteren. Het wordt een erg mooie trip, en ik sta in ieder geval vooraan met een biertje in mijn hand.
- Chris