Depedro Spanje
Er wordt de laatste tijd veel geklaagd over globalisering en multiculturele kruisbestuivingen, maar in de muziek kunnen die zaken juist hele mooie resultaten opleveren. Uiteindelijk zijn we allemaal wereldburgers en valt er genoeg van elkaar te leren en te genieten. Een goed voorbeeld daarvan is Depedro, die op 8 maart de laatste winterkou uit de lucht komt spelen.
Geboren in Madrid als Jairo Zavala, uit een moeder uit Guinee en een vader met Peruaans bloed, is Depedro (zoals zijn artiestennaam luidt) zelf het toonbeeld van multiculturalisme. Hij zingt voornamelijk in het Spaans, maar soms ook in het Engels. Zijn songs zijn afwisselend traditioneel en experimenteel, elektrisch en akoestisch. Ze tippen allerlei genres aan, zoals alt-country, flamenco, blues, Latin, indiepop en Afrobeat en zorgen voor een unieke cocktail die bij elke luisterbeurt meer gaat boeien, omdat het bij nadere beluistering gelaagder is dan je aanvankelijk denkt.
Inmiddels heeft Zavala de wereld meermalen rondgereisd. Eerst als tourlid van Calexico en Andrew Bird, maar nu ook zelfstandig. Depedro’s tours voerden hem, naast de gebruikelijke westerse podia en festivals, al naar Australië, Zuid-Korea, El Salvador, Brazilië, Israël, Guatemala en Rusland. Aan zijn vorige plaat ‘La Increíble Historia De Un Hombre Bueno’ werkten onder meer Joey Burns, John Convertino en Martin Wenk (allen Calexico, die laatste ook Nada Surf-gastmuzikant), Tony Allen (Fela Kuti), Nick Urata (Devotchka) en Bernard Fanning (Powderfinger) mee. Uit allerlei windstreken afkomstig dus, en dat hoor je op het album ook terug. Ook op de nieuwste plaat, toepasselijk ‘El Pasajero’ (De Passagier) geheten, hoor je dat hij zijn ontmoetingen met Evan Dando (Lemonheads), The Dodos, Steve Berlin (Los Lobos) en de Israëlische zanger Geva Allon verwerkt in zijn eigen ‘mondiale muziek’.
Ondertussen is Depedro, na een crowdfundactie, ook nog bezig met een muziekdocumentaire getiteld ‘Casamance. Soundtrack Of A Journey’, over een reis naar de gelijknamige (en supermooie!) regio in het zuiden van Senegal, in de voetsporen van zijn jeugdheld Lamine Konté. Misschien kunnen we die eens in onze Zienema vertonen als hij af is. Depedro is dus niet voor één gat te vangen; de wereld is zijn speeltuin, of beter zijn orkestbak. Als iedereen ook maar een fractie van Depedro’s openheid naar andere culturen had, zou de wereld er een heel stuk beter uit zien. En zijn muziek, hoewel soms melancholiek, maakt ook vooral heel vrolijk. Kom Depedro welkom heten: Vamos a la VERA!
T-Ice