Batushka + ArkonaPOL
Uit Polen komt naast de dertien-uit-een-dozijn death metal ook veel interessante black metal. Net als in de klassieke muziek hoor je de grimmigheid van de koude, het theatrale van de cultuur en de grandeur van de strijd terug. Batushka haalt de inspiratie uit de Slavisch – Orthodoxe kerk. En klinkt naast grimmig en rauw toch ook verbazend toegankelijk en warm. Met de orthodoxe koren in de langzame passages galmen de stemmen als in een rijk versierde gouden kerk. Met het flakkerende licht van de kaarsen uit de in de hoogte hangende kroonluchters met zoveel armen dat Medusa er koppijn van zou krijgen. Het voelt als thuiskomen, geen angst voor het sterfelijke er is alleen het grote mysterie.
Zonder Christendom geen Satan, zonder Satan geen black metal, voor altijd verstrengeld in aantrekken en afstoten. En in het (gebrek aan) licht hiervan zijn er natuurlijk afsplitsingen die de historie het Nihilisme of de viezigheid of zelfs etherische adoreren boven de boeken der leugens. Of de heren zelf kerkelijk zijn of dat dit een grote aanklacht is weten alleen de heren zelf feit is wel dat Batushka niet welkom is in Rusland en Wit-Rusland voor live shows. Aangezien men daar nogal anaal is over het gebruik of misbruik van de kerkelijke normen en waarden. Verder hult de band zich in zwarte gewaden aangezien de bandleden uit een ander deel van de scene bekend zijn en daarmee binnen deze band geen associatie willen. Zo blijft het mysterieus en op zich zelf staand zonder een eventuele afleiding van individuen of ego's.
Black metal wordt terecht maar veel vaker onterecht weleens als een kunstvorm aangeduid. Nu moet kunst discussie uitlokken en iets over de tijdsgeest zeggen (althans in mijn optiek), er mag gekopieerd worden maar er moet altijd iets aan toegevoegd worden waardoor het eigen wordt.
Een conservatieve houding geeft daarbij geen pas. Ook niet als die wordt uitgedragen door mensen met spikes en leer. Batushka haalt zo veel mystiek, ongrijpbaarheid, vorm en beeld naar boven dat zij dicht bij een vorm van kunst komen. Zoals bands als In The Woods, Ulver, MGLA, Cult Of Fire, Watain, dat ook doen. En dat zonder per se pretentieus te klinken. De muziek die dit genootschap de wereld instuurt roept andere beelden op dan alle genregenoten en dan ben je origineel bezig.
Er zijn daarbij mensen die schreeuwen dat muziek niet of juist wel aan bepaalde wetten gehangen moeten worden (en dat soort mensen hebben dan nog weer volgelingen ook) het zijn slechts schapen in wolfskleding. Er is slechts wetteloosheid die regeert en duisternis is het domein van de eenling. Of deze muziek nu door het licht of de duisternis wordt gevoed weten ook alleen de heren muzikanten, maar de manier waarop ze het de wereld insturen heeft de kracht van eigenzinnigheid en lef. Nou en daarom vind ik deze band zo goed!
-Wokkel