Chúpame El DedoCOL
Tropical disoriented madness
Waar gitarist Eblis Alvarez en drummer Pedro Ojeda uit Bogota, Columbia in Los Piranas al alle conventies loslaten met hun dansbare cumbia meets van alles mix, gaan de freaky frivoliteiten nog verder in hun samenwerkingsverband Chúpame El Dedo. Hierin worden invloeden van grindcore en black metal toegevoegd aan de psychedelische tropische filmmuziek voor Looney Tunes cartoons, zoals ik de muziek van Los Piranas hier onlangs nog heb genoemd. Voordat we hier straks een stel mokkende leren jasjes met patches en een bos lang haar daarboven aan de bar hebben hangen tijdens het concert: verwacht geen echte metal, maar een elektronische 'casio' versie daarvan vol losgeslagen tropical gekte. Zeker met een donker randje, maar dan op een vrolijke, speelse manier en verre van duister.
"Recorded live at the Isaac Newton Studios in Bogota, the album explores grindcore, speed and black metal cliches whilst marrying a tropical rhythm section made of salsa, cumbia, currulao & reggaeton." (Bandcamp over de eerste plaat 'Chúpame El Dedo')
Chúpame El Dedo is in eerste instantie opgericht voor een eenmalige live performance in opdracht van House of World Cultures in Berlijn, voor het Festival 'Evil Music' in oktober 2013, maar vanwege groot succes zien Alvarez en Ojeda zich genoodzaakt platen uit te brengen en de wereld rond te touren met de nieuwe band. Er zijn tot nu toe twee platen uitgebracht, 'Chúpame El Dedo' (2016) en No Te Metas Con Satan (2019). Hierin komen allerlei oude en moderne religies en cults aan bod, katholicisme en satanisme, maar ook politieke ideologieën, klimaatverandering, gender issues, politieke correctheid en "beyond tropicalism to its bizarre edges".
"The duo, made up of The Meridian Brothers’ Eblis Álvarez and Ondatrópica’s Pedro Ojeda come together to invite the listener on a trip which includes detours into traditional Colombian music, metal, grindcore - and total madness overall." (Bandcamp)
In 2023 komt er nog een single uit, 'Mi Rehabilitación / No Seas Malo' (2023), waarin het duo openlijk haar rehab van drank en drugs aan de orde stelt en het goede in het leven na probeert te streven (No Seas Malo - Wees Niet Slecht).
"The duo went that far, where the ritualism the drugs and alcohol and the vices of the showbiz let them like junkies in the streets of their native Bogota. Fortunately, the duo decided to go on rehab. Now they are awake and go into new age ideologies. Fighting for climate change political correctness and a hard crusade for good morality (also trying to organize their own NGO, getting government funds for THE GOOD), this new work of Chupameeldedo is a new face of the duo in a moral, and correct path." (Bandcamp)
Na de single volgt een succesvolle Europese tour, waar behalve Vera onder andere ook het Roskilde Festival, Beaches Brew en KlikoFest wordt aangedaan. Naast Chúpame El Dedo zien we het duo Alvarez/Ojeda ook regelmatig met andere neo-cumbia bands in Vera terug als Romperayo, Meridian Brothers en het eerder genoemde Los Piranas. Eblis Alvarez en Pedro Ojeda kennen elkaar al vanaf de middelbare school, zo'n dertig jaar geleden. Aanvankelijk uiten ze zich nog in wat luidruchtiger genres als punk en metal, totdat ze de aantrekkingskracht van de tropische latin klanken uit hun eigen land ontdekken. Door de traditionele geluiden te mengen met avant-psych rock, metal, afrobeat, dub en jazz, ontstaat een eigen kaleidoscopische mix, die zowel retro als vernieuwend aandoet.
"We started with punk and heavy metal,” Ojeda recalls. “Then we were very interested in Colombian tropical music and traditional music from Colombia and Latin America, and that led us to focus on African music. It’s been a long road. When we started playing in an improvised setting, we were very influenced by free jazz from the ‘60s. But now we are more into making music for the dance floor and music that has a beat and a strong feeling to dance to.”
Er wordt een nieuwe single uitgebracht voor de komende Europese tour in oktober 2025. Als je wilt weten hoe deze heet, zul je je net als ik tijdens (of na) het concert even naar de merch stand moeten begeven. Twee jaar geleden hebben we al eens mogen genieten van deze muzikale freakshow in ons Vera, nu op herhaling voor een ieder die het heeft gemist of er niet genoeg van kan krijgen. Head banging mojitos!
Dikkie.