Nu-punk met een vleugje psychedelica, dat is hoe de Amsterdamse band Indian Askin de eigen gevonden sound bestempelt. Al enige tijd brommen ze hiermee door de Nederlandse muziekwereld, en hebben begin dit jaar de eerste EP in omloop gebracht. Voorproefje hiervan was de al eerder uitgebrachte single ‘Answer’ (inclusief verfrissende lyric-video), die het gezelschap vrijwel direct richting de studio van DWDD loodste, ze liet bombarderen tot 3FM Serious Talent en voorprogramma’s van bands als De Staat en Go Back To The Zoo fikste.

Geïnspireerd door de jaren ‘60, ‘70 en ‘90 heeft Indian Askin de afgelopen periode gewerkt aan het debuutalbum. Na vijf shows op de meest recente editie van Eurosonic Noorderslag, maar nog even voor de release van de plaat komen de prettig gestoorde Amsterdammers op de planken van onze Grote Zaal rocken.

De eerder genoemde omschrijving van nu-punk past dan wellicht prima bij de live shows van de band, maar op de veelbelovende EP zien we liedjes die een catchy karakter tonen en zich toch wat meer richting de psychedelica wenden. Naast de debuutsingle horen we nog twee nummers die als fundering een zelfde soort groove kennen, en refreintjes bevat die je ‘s avonds in bed nog eventjes op de automatische piloot mee-neuriet. Op nummer ‘Island’ neemt de band een stapje terug en beland je zowaar in een wat rustiger vormgegeven wereld. Begeleid door onder meer harpspel (ingespeeld door de vader van frontman Nelson ‘Chino’ Ayala) en wat zweverige achtergrondkoortjes wekt ook deze kant van Indian Askin de nieuwsgierigheid op in aanloop van het volledige album.

Want ja, die zit er aan te komen! Noteer dit dan ook maar meteen vast in de agenda, want na anderhalf jaar hard werk, 10.000 koppen koffie, 20.000 sigaretten en één gesneuvelde gitaar moet op 15 april ‘Sea Of Ethanol’ verschijnen, eerst en voornamelijk op het passende vinyl maar later ook verkrijgbaar via de digitale kanalen.

Adam & The Relevants, uit Utrecht en Amsterdam, is de band rondom de half Nederlandse, half Ierse singer-songwriter Adam Quann (1990), en komt de avond openen met een portie fel rauwe pop, opgediend met een ontembare energie. Een enkele keer rammelt het; soms is het opruiend luid; maar altijd is er weer dat verpletterende refrein. De band ademt de bravoure van Oasis en is zo recht voor zijn raap als Wavves.

- Merijn