Ergens in 1996 begon er iemand met een skippybal over de podia te stuiteren. Een meisje van begin 20 dat met virtuoos pianospel en een uitzonderlijke stem onze zuiderburen verraste met een compleet eigenzinnige versie van Tubeway Army's Are 'Friends' Electric?, op het destijds toonaangevende Humo's Rock Rally. An Pierlé won die editie niet (ze strandde in de finale), maar was sindsdien wel een klein fenomeen te noemen. 

Het zal een paar jaar later zijn geweest dat ik haar voor het eerst zag optreden (Eurosonic 1998? 2003?). Uitgerust met een thermoskan thee, ontwapenend accent, en ijzersterke pianoliedjes van onder meer haar debuutalbum Mud Stories, wist ze mij volledig in te pakken. Mud Stories was een met minimale middelen opgenomen album, waarbij we slechts haar stem en (elektrische) piano konden horen - een plaat met een 12-tal schitterende liedjes. Het theatrale werd nooit geschuwd, en vergelijkingen met Kate Bush en met name Tori Amos waren nooit ver weg.

 In 2006 kwam ze dan eindelijk in Vera, toen als frontvrouw van An Pierlé & White Velvet. Ondertussen had ze al een aantal platen uitgebracht, waarop ze duidelijk evolueerde sinds haar kleine singer/songwriter debuut. Door toevoeging van band was er meer bombast, meer rock, maar altijd met An en piano op de voorgrond. Ook het speelse van het debuut was ze (gelukkig) niet kwijtgeraakt. Het werd een schitterend concert: een zorgvuldig gebouwde set van kleine pianoliedjes, theatrale pop, en alles daar tussenin.

Nu, nog eens een kleine 10 jaar later, komt ze terug met haar onlangs uitgebrachte plaat Arches. Het is een schitterende, ietwat stemmige plaat geworden die voor een goed deel in de Gentse Sint-Jacobskerk is opgenomen, inclusief veelvuldig gebruik van de aldaar aanwezige kerkorgels. Ik ben erg benieuwd hoe ze dat live gaat overbrengen. An Pierlé is een heuze popgrootheid geworden op de top van haar creativiteit, toegankelijk en ongrijpbaar tegelijkertijd. Ik ben er sowieso erbij vanavond, want dit kon nog wel eens een majestueuze avond worden. En stiekem hoop ik ook dat er nog iets van dat schattige meisje op de skippybal is overgebleven.

 -Chris