Roald van Oosten + Ian FisherNL/ USA
Met veel te weinig rumoer is onlangs ‘Oh Dark Hundred’, het solodebuut van Roald van Oosten verschenen. Tuurlijk, de recensies zijn goed, er was een optreden bij DWDD, maar het geweld van de modebands zorgen ervoor dat de plaat (nog) te weinig op waarde is geschat. Voor de presentatie in de Utrechtse EKKO was de opkomst bescheiden, maar de aanwezigen zagen een doorgewinterde songsmit een geweldig goed concert geven, waarbij Van Oosten en zijn band alles onder controle hadden. Een band die meer mensen moeten zien.
Maar wellicht kom ik uit een andere tijd (‘ouwe lul’-alert: aan). Nog ver voordat alle muziek met twee muisklikken voor handen was, reisde ik – zonder moeite – anderhalf uur met de bus naar de Elpee om de plaat ‘Clean’ (1996) aan te schaffen; het debuut van de Amsterdamse formatie Caesar, waar Van Oosten in een vorig leven voorman van was. Want dat was in die dagen één van de tofste bands die ons land rijk was. Dat wist ik, want de VPRO draaide de bescheiden hit ‘Firefly’ met enig regelmaat. Ik stond daar niet alleen in. De ontvangst van de tweede plaat ‘No Rest for the Alonely’ (1998), de singles ‘Before My Head Explodes’ en ‘Situations/Complications’ en de shows daaromheen, zorgden ervoor dat de band dat jaar zowel op Pinkpop als op Lowlands stond. Dat kon toen nog.
Maar de tijd gaat snel en verandert. De Roald van Oosten van nu heeft niet meer zo veel van die Roald die in de beginjaren met Caesar een groot publiek veroverde – de puntige indiepop-hits zijn vervangen door vernuftig uitgewerkte songs. ‘Oh Dark Hundred’ leunt meer op het mooie project Ghost Trucker, waarbij Rik Elstgeest van Kopna Kopna, Ralph Mulder van Alamo Race Track en Asta Kat van de onvolprezen bands Seesaw en Zoppo de gelederen versterkten. Dat project leunde weer op de filmmuziek die Van Oosten ook al in die periode maakte. Wat op hun beurt weer leunde op de ingetogen Caesar-plaat ‘Leaving Sparks’, die ze destijds met Steve Albini hadden opgenomen.
Voordat ‘Oh Dark Hundred’ verscheen, zijn er (volgens de wandelgangen) meerdere platen in de prullenbak verdwenen. Met andere woorden, deze plaat is de eerste echte plaat waar Van Oosten volledig achter staat. En dat straalde hij in Utrecht uit, met zijn bandleden Bart Hoevenaars (Mono, Sir Ian) en Frank van Roessel (Hit Me TV) aan weerszijden. Met songs als ‘Pilots of Luna’, ‘We hear people’, ‘Nothing Political’ en het oudje ‘Visions of Mars’ wist hij zwaar te overtuigen. Over verwachtingen wekken, gesproken.
Als support komt Ian Fisher mee; iets andere koek. Deze Amerikaanse singer/songwriter, heeft al jaren Berlijn als uitvalsbasis. Vanaf daar toert onophoudelijk langs de zalen van de wereld, groot en klein. En nu komt hij naar VERA. Afgelopen januari verscheen zijn plaat ‘Nero’ bij het Utrechtse Snowstar, het label van onder andere I Am Oak en Town of Saints. ‘Nero’ staat bol van eerlijke countrysongs vol hartzeer, met zoals het hoort, een pedal steel guitar op de achtergrond. Een mooie start van de avond. Kom dus vroeg.
niek