Roosbeef staat sinds 2005 garant voor Nederlandstalige, humoristische pop, dwarse melodieën en spannende live-shows. Met ‘Ze Willen Wel Je Hond Aaien, Maar Niet Met Je Praten’ (2008) is de pers unaniem: dit debuut zou geschiedenis schrijven. Het openingsnummer ‘Onder Invloed’ schopt het tot radiohit in Nederland. Natuurlijk volgden in de opvolgende jaren onder andere ‘Twijfelaar’, ‘Nachtauto’ en ‘Iets Teveel Wij(n)’, iconische nummers die regelmatig airplay kregen op Radio 1. Al sinds haar eerste worp in 2008 slaagt Rebergen erin om de simpele dingen des levens subliem te verwoorden. Met melancholische, soms lichtvoetige teksten, neemt Roosbeef je mee naar haar een eigen belevingswereld.

Inmiddels is Rebergen terug uit Kentucky en met een plaat die ons wachten rijkelijk beloont. Met ‘Lucky’ — het vierde studioalbum van Roosbeef — is terugkomen voor Roos Rebergen ook thuiskomen. Het hiaat sinds de vorige plaat is niet onbewogen geweest. Ze heeft haar muzikale bron opgezocht en twee jaar tussen de bluegrass geleefd. Ze vond daar meer dan muziek. Ze zag natuur zo groot als de wereld en mensen die alleen zijn en elkaar nodig hebben. Achter de Appalachen leerde ze het Amerikaanse lied beter begrijpen, en hoorde verhalen die nu op ‘Lucky’ een weerklank vinden.

Intussen belandde Roos terug in Antwerpen. Ze raapte haar band terug bijeen, met als nieuwe aanwinst Pascal Deweze (Sukilove, Metal Molly), maar nog altijd met Tim van Oosten (Het Zesde Metaal) op drums en Tom Pintens (Zita Swoon, Het Zesde Metaal) op gitaar en keys. Met deze solide motor ging ze aan de slag om met elf nummers op elf manieren haar verhaal te vertellen. Met het ongelofelijke vakmanschap van de band is het resultaat niet mals. ‘Lucky’ snijdt diagonaal door de ziel en heeft vele facetten.

Figgie
Paul Scheenstra is de man achter de band die een Nederlandstalige ontdekkingstocht heeft gemaakt door zijn roots en gevoelens. Hoe ga je als jongvolwassene om met twijfel en onzekerheid? Of met relaties en de afhankelijkheid die daarbij komt kijken? Het zijn slechts een paar van de thema’s die de revue passeren op ‘Genoeg Houvast’, het debuutalbum van indiepop band Figgie.

Met ‘Genoeg Houvast’ heeft het kleurenpalet van de band duidelijk een uitbreiding gehad. Het album is echt een collage is geworden. Waar de nummers eerder uitsluitend van de hand van zanger/gitarist Paul Scheenstra kwamen, hebben alle vier de bandleden dit maal hun teksten en ideeën aangeleverd. Iedereen heeft zijn kleur toegevoegd zonder de focus op het kunstwerk te verliezen. Figgie presenteert met ‘Genoeg Houvast’ een uniek debuut dat een verrassend internationaal geluid met zich meedraagt en Nederlandstalige indiemuziek een vernieuwde houdbaarheidsdatum geeft. Alsof Unknown Mortal Orchestra en Deerhunter komen logeren bij De Jeugd van Tegenwoordig, of Foals op vakantie gaat met Doe Maar.