Spain is een band die in de luwte al ruim twintig jaar bijzonder verstilde en wonderschone platen maakt. Nou ja, band is een groot woord. De band is eigenlijk alleen Josh Haden, zoon van Jazzmaster Charlie Haden, die zich bij elke plaat en tour weer laat omringen door nieuwe mensen. En die mensen zijn doorgaans geen perenplukkers. Bewijs: ook Joey Waronker, bekend van Beck en R.E.M., was één tour bandlid van Spain.

Haden opereert al sinds 1993 vanuit Los Angeles. Zijn muziek wordt omschreven als Dreampop. Niet voor niets tourde Spain in de begindagen veelvuldig met Cocteau Twins langs de betere zalen in de wereld. Ook wordt Spain wel eens in een adem met Galaxie500 genoemd. Maar meer nog wordt Spain gezien als dé band die het pad van de Slowcore heeft geëffend. Ofwel de stijl die aan het einde van de jaren '90, met bands als Windsor for the Derby, Idaho en Lullaby for the Working Class, een grote populariteit genoot. Vanuit die periode is - kort door de bocht - alleen de schitterende band Low in de aandacht blijven staan.

De basis van Spain rust heel stevig op debuutplaat ‘The Blue Moods of Spain’ (1995), ook omdat de hit ‘Spiritual’ op die plaat staat. Naast het feit dat die plaat goed werd ontvangen en de band interessant kon touren in zowel de US als in Europa, kreeg de band een extra boost doordat Johnny Cash het nummer ‘Spiritual’ coverde op één van zijn bejubelde American Recordings-platen. Dat werkt wel. ‘Spiritual’ verscheen op ‘Unchained’ - voor de liefhebbers van chronologie: deel twee van de American Recordings-serie.

‘Spiritual’ is voor Spain niet onvoordelig geweest, maar toch moet je vooral naar de andere acht nummers op ‘The Blue Moods of Spain’ luisteren, want die zijn veel sterker en spannender dan - pardon my French - de aalgladde song ‘Spiritual’. Bijvoorbeeld het veertien minuten durende 'World of Blue', waar met subtiele gitaren, sfeervolle strijkers, een drummer met brushes en sterk getimede zang het gehele idioom van de latere Slowcore-beweging in opgenomen zit. 

De band heeft het debuut nog steeds niet kunnen overtreffen, maar de invloeden van Blues, Dreampop, Jazz en Indiepop, die Haden in al zijn werk heeft versneden, zorgt ervoor dat de band nog steeds op hoog niveau interessante wedstrijden speelt. Luister maar eens naar de meest recente song ‘Lorelei’, de voorbode van een nog te verschijnen langspeler. Daarom komt Haden en de zijnen naar Europa en doet daarbij ook wat Nederlandse zalen aan, waaronder VERA. En als die berg dan eindelijk naar Mozes toe komt, is het ook wel tof om te komen kijken. Nietwaar? Slowcore-liefhebbers verenigt u! 

niek