20 JAAR SUBROUTINE
Thursday 11 SeptemberFree DustNL+ A FungusNL+ SØWTNL
Subroutine Records celebrates 20 years of existence
Offbeat indie and inventive guitar music
Ik zag de aankondiging van het verjaardagsfeestje van Subroutine Records voorbij komen en dacht “oh ja, tof.”
Het gebeurde bijna terloops, omdat het eigenwijze label inmiddels een plekje heeft veroverd in mijn muzikale dna. En omdat Subroutine zo hecht is vervlochten met VERA en Groningen. Voor de nieuwkomers: Niek Hofstetter, Koen ter Heegde en Tsjalling Venema richtten hier (in Stad) in 2005 het label op, lanceerden afgelopen decennia vele Subroutine-bands met Groningse wortels (Van Awkward i tot Wolvon) en organiseren tot op de dag van vandaag concerten en evenementen (van de Zomercafé’s in VERA i.s.m. Lepel tot de legendarische Eurosonic-avonden in O’Cailleigh).
Subroutine is inmiddels zo vertrouwd dat je het als vanzelfsprekend gaat beschouwen.
Maar zo gewoon is het natuurlijk niet, dus ik dacht: verdomme, ik klim in de pen en schrijf een kleine ode aan het vermetele duo Koen en Niek (want Tsjalling haakte al vroegtijdig af, omdat hij het druk kreeg met zijn gallerie).
Koen en Niek dus, die al lang geleden naar de Randstad verhuisden, maar de wortels met Groningen nooit hebben doorgesneden; die zijn eigenlijk alleen maar steviger geworden (Zie ook de mooie woorden hieronder van Tramhaus-gitarist Micha Zaat).
Niek en Koen dus, die alweer twintig jaar bijna achteloos en grotendeels in hun vrije tijd het meest eigenwijze en scherpst opererende label van Nederland bestieren.
Dat label dat het Nederlandse muzieklandschap heeft verrijkt met tientallen geweldige bands, met een grote voorkeur voor dwarse gitaarbands. Kijk gerust even rond op de website en je zult alsnog verbaasd zijn welke bands hun muziek via Subroutine de wereld in hebben geslingerd: Artists - Subroutine Records
Niet dat die bands zonder Subroutine nooit het levenslicht hadden gezien, maar de Subroutine-stal is wel een heel prettige plek om (op) te groeien.
Wat dit label onderscheidt is dat het voor die twee liefdewerk is. Al zijn sommige bands inmiddels zo populair dat Koen er ongepland tegenwoordig (meer dan) voltijds mee bezig is, onder meer als manager van Tramhaus.
Subroutine is dus per ongeluk semiprofessioneel geworden, maar het wordt ook na twintig jaar nog steeds gerund volgens dit prachtige principe: de labelbazen brengen alleen maar bands uit die ze zelf goed vinden. Of zoals ze zelf zeiden bij het 15-jarige jubileum: “Het is altijd over muziek gegaan en niet om wat we ermee konden verdienen.”
En telkens slagen ze er weer in om interessante nieuwe bands te contracteren. Al weten die jonge muzikanten het label inmiddels natuurlijk ook goed te vinden.
En ja, dat zijn praktisch altijd bands die in VERA warm worden onthaald. Soms zo warm, dat ze de poll winnen.
Naast de bands die internationaal flink aan de weg timmer(d)en zoals Rats on Rafts, The Homesick, The Sweet Release of Death, Personal Trainer en Tramhaus staan er van die tientallen klasse-acts waarschijnlijk platen die een plek in je platenkast en je hart hebben bemachtigd.
En elk jaar komt Subroutine weer met nieuwe beauties op de proppen. Getuige ook de bands die vanavond de verjaardag opluisteren: nu weer SØWT , Free Dust en A Fungus.
Nog een huiskamervraag*: wie stonden afgelopen januari het hardst te moshen bij het nachtelijke optreden van SØWT in De Drie Gezusters?
Graag wil ik afsluiten met Tramhaus-gitarist Micha Zaat, die tussen het vele touren (o.a. in Japan en op de Balkan) en twee weken in de studio (om de tweede plaat op te nemen) nog even tijd maakte om deze mooie woorden aan het label te wijden:
“Ik beschouw Subroutine meer als een collectief dan louter een label. Het is een vriendengroep, een klankbord, het zijn experts en steunpilaren. Tramhaus is een product van goede samenwerkingen, met bovenaan die met Koen en Niek. Die samenwerking is zo solide omdat we elkaar volledig en zonder voorwaarden vertrouwen. Redenen waarom wij nog steeds bij dat kleine label zitten: de menselijke maat, de overtuiging waarom we dit doen en de overlappende visie op de 'muziekindustrie'.
Ik zou ook nog graag Hedwig Plomp in het zonnetje willen zetten. Je bent namelijk geen echte Subroutine-band als je niet bedwelmd van de drank je weg naar haar huis vindt om daar op het perfect opgemaakte bedje op zolder te storten, en je 's ochtends met kleine ogen aan de ontbijttafel zit uit te brakken. Een onmisbare factor in het Subroutine verhaal.”
Lang zal Subroutine leven!
Igor
*antwoord: praktisch alle leden van Tramhaus