Eigenlijk is een stukje over The Homesick overbodig, want wie kent ze nou nog niet? Dat drietal uit Dokkum dat na hun debuut gelijk een transfer maakte naar het vermaarde Sub Pop-label. Dat daarna in meerdere werelddelen kon optreden, tot genoegen van een gestaag groeiende fanschare. Waarbij uiteraard al meermaals VERA werd aangedaan. Hoewel deze drie muzikale vrienden nog maar rond de 30 jaar zijn, lijken ze al bijna oudgedienden in onze Club.

Aangezien het toch wel weer druk zal worden, kun je dit artikel dus beter zien als een eerbetoon. The Homesick debuteerde alweer bijna tien jaar geleden met ‘Youth Hunt’, een plaat in de postpunkhoek die het gelijk goed deed. Concerten en festivals volgden alras. Drie jaar later volgde dus op Sub Pop ‘The Big Exercise’, waarop al meer het experiment gezocht werd. Er werd intensief getourd, maar gaandeweg kregen de bandleden steeds meer het gevoel dat er iets moest veranderen.

Tijdens de coronapandemie kwam de band tot de conclusie dat ze van rockband naar uptempo elektronische dansmuziek wilden gaan. Op de daaropvolgende titelloze plaat hingen zanger/bassist Jaap van der Velde en zanger/gitarist Elias Elgersma hun instrumenten aan de spreekwoordelijke wilgen, waarvoor synthesizers, samplers en effecteninstrumenten in de plaats kwamen. Alleen Erik Woudwijk behield zijn drums.

In een interview gaf Van der Velde aan dat rockpubliek voornamelijk luistert en tussendoor voor je klapt, maar dat bij elektronische muziek er veel meer energie en wisselwerking met het publiek plaatsvindt. Met die energie zit het wel goed in die ‘nieuwe’ songs, al sloeg het commercieel dan niet erg aan en raakten ze wel een hoop gitaarfans kwijt. Maar daarvoor in de plaats kwamen weer anderen, die graag willen dansen.

Nou, als je dan nu, weer drie jaar later, naar de kersverse plaat ‘What’s Up With All These Shangri-Las’ luistert, dan hoor je meteen dat het met jezelf in het zweet dansen vanavond helemaal goed gaat komen. Single ‘Esperanto’ gaf al een voorproefje; een hit die je meeneemt naar jaren ’80 elektronische postpunk in hedendaags inpakpapier, want er zitten allerlei leuke verrassinkjes in de songs. ‘The Bees’, ‘Esperanto’ dus, en met name het vette ‘Policelessness’ gaan VERA omver knallen. The Homesick doet wat het wil, en het blijft goed!

Opwarmen gebeurt bij het Londense Rhizocorp, het alter ego van Jim Osman, die vanachter zijn draaitafel een eigenzinnige mix van mutant disco, minimal wave, noise, krautrock en proto-house over je heen gaat storten. Live gaat Rhizocorp nog een stap verder, met cassettebandjes, kortegolfradio, noisegenerators en dub sirenes als extra ingrediënten. Vreemd, hypnotiserend en verrassend dansbaar!

T-Ice

The Homesick | Official Website

Rhizocorp | Souncloud