Voor de liefhebbers van het zware langzaam beukende DSJOEM, DSJOEM, DSJOEM ( probeer dit te verwoorden als een soort hypnotiserende voortgang van zware gitaarklanken, althans poging tot) oftewel DOOM  metal van het trio YOB onder leiding van Mike Scheidt, komen terug naar Vera.

Dit zal menigeen die dit genre (ondergetekende incluis) een warm hart toedraagt als muziek in de oren klinken. Want YOB mag al jaren met recht de vaandeldragers worden genoemd van het Doom-genre.

Tuurlijk je hebt meerdere bekende namen als bijvoorbeeld een Sleep (Doom legenden) of  Ufomammut. Maar Mike Scheidt & Co. doen het ook  al vrij lang en weten ondanks dat ze niet veel van de gebaande paden afwijken  ze elke nieuwe release weer  te overtuigen  (laatste release ‘Our Raw Heart’ uit 2018).

De nummers zijn lang, ongeveer van 8 tot een dikke 20 minuten. Het intro begint vaak met gitaargepiel (met hier en daar wat reverb) en dhr. Scheidt neemt daarin rustig de tijd voor qua opbouw. Daarna wordt de distortion wat opgeschroefd en de zware Doom klanken schallen je speakers uit. In de tussentijd heeft de rest van de band ook ingezet en het is bombastisch!!!

Die muur van geluid…of je nou thuis bent, in de auto of beter nog live in een zaal, dit neemt je mee, het zwelgt je op en het enige wat je kan doen is erin meegaan en ten volste genieten. Daarbij wordt alles gecompleteerd door de schelle en dan weer brute grunt van de zanger.

Kortom, dit is een ervaring die je zeker minimaal één  keer live ervaren moet hebben. Mijn eerste keer was met het album ‘The Unreal Never Lived’ (2005) en dan vooral het 22 minuten durende epos  ‘The Mental Tyrant’. Wauw, wauw en wauw! Weggeblazen worden was een understatement.

Live was het op Roadburn zelfs 2 dagen achter elkaar en kan je dan iemand nog meer zen krijgen!? Uhm, neen! Vergeet yoga of andere vormen van mediteren. Een avondje YOB live en hoppa je chraka’s zitten weer helemaal op zijn plek.

En toen was er dan eindelijk de tour die ze op 2014 samen met Pallbearer naar Vera bracht ter promotie van (wat mij betreft hun beste album) ‘Clearing The Path To Ascend'. Toen kon eenieder ervaren waarom deze band het Doom genre al zo lang domineerde en omarmde. The wall of sound called Doom die je wegvaagde met een gepijnigde en getormenteerde zang kon je als publiek alleen maar concluderen dat hier een act stond die je ontroerde, die je enige vorm van emotie ontlokte.

Hoe raar dat ook moge klinken qua de brute soms emotieloze sound maar de liefhebber weet beter.

Mike Scheidt heeft het één en ander meegemaakt en overleefd en dit op zijn manier overgebracht naar de muziek en dan maakt het niet uit wat voor genre het is, dit voel je.

En dat is nou net wat deze band je ergens doet raken. De puurheid die in de songs verwerkt zit, hoe hard de uitwerking ook is. En dit is wat je live moet ervaren en dat kan dus want wederom doen ze dit podium aan.

Hun website heet ook toepasselijk yobislove.com en daar kan ik mij wel bij aansluiten en ook de tekst waar de band mee opent op hun pagina:
“Epic, crushing, and heavy beyond words, YOB has achieved legendary status in recent years due to their unmatched aesthetic and incredible body of work. Formed in 1996 in Eugene, Oregon under the leadership of doom metal mastermind Mike Scheidt on guitars and vocals, the group initially released a three song demo tape in 2000 that garnered them international attention. Drawing comparisons to groups like Neurosis, Sleep and Electric Wizard, YOB succeeded in developing modern sounding doom metal that hearkened back to the classics.”

Dat dus…

Case

ps: Op het moment van dit schrijven was er nog geen support bekend. Hou de site in de gaten.