LAWNGRN/FRL
MOMSNAMEFRL
Guitar-driven indie and post-rock
Geïnspireerd door bands als Smashing Pumpkins, The God Machine en Motorpsycho wordt Lawn in 1998 in Groningen opgericht. Vanuit die invloeden maakt Lawn een eigen melancholische, melodieuze mix van spacerock en postrock. Door die melodieuze kant komt er ook een jaren 90 gitaarband als Swervedriver bij mij op. Al snel staat Lawn in 1999 op Eurosonic in Vera en brengt in 2001 de debuutplaat ‘Lawn-Dro-Mat’ uit, geproduceerd door Pieter Kloos a.k.a. Pidah, de geluidstechnicus van Motorpsycho, in zijn Eindhovense studio The Void. Het is een bliksemstart van een band met veel potentie.
In 2003 volgt de tweede plaat ‘Backspace’, wederom geproduceerd door Pieter Kloos. Op het nummer ‘Fix’ zingt Anneke van Giersbergen van The Gathering mee en heeft Lawn zowaar een catchy hit te pakken. De plaat wordt gepresenteerd in Vera, waarbij Anneke van Giersbergen ook op het podium verschijnt. Daarnaast staat Lawn meermalen op Eurosonic, op Noorderslag en in binnen- en buitenland in het voorprogramma's van van bands als Explosions In The Sky, 35007, J. Mascis & The Fog en Sophia.
Als daarna de derde plaat ‘Silver’ (2008) uitkomt met wederom een achttal sterke nummers in een nog ruimtelijker sound, geproduceerd door Phil Vinall (producer van onder andere Placebo, dEUS en Radiohead), lijkt niets Lawn meer in de weg te kunnen staan. De plaat wordt op een viertal plekken gepresenteerd, waaronder weer in Vera. Toch zal al in 2010 in oefenruimtecomplex Het Viadukt het laatste optreden plaatsvinden en gaat Lawn voor onbepaalde tijd in de pauzestand.
Nu, na ruim 16 jaar, ontwaakt Lawn en staat ineens in Vera. Ik kom niet zo lang geleden de band zelf nog tegen in Het Viadukt, waar opnieuw wordt gerepeteerd. “We gaan het weer proberen en zien wel waar we op uitkomen.”, krijg ik te horen. Naast de vaste spil van de band, de broers Job en Titus, beide op zang en gitaar, vinden we in Lawn in 2026 ook de ritme-sectie uit de beginjaren terug met bassist Sietse en drummer André.
Ik ken gitarist/zanger Titus zelf nog uit de tijd dat we zo rond 2000 collega’s zijn bij hetzelfde internetbedrijf. Eind jaren 90 zijn heel veel mensen uit de meer creatieve hoek in de IT aan de slag gegaan - vaak als webdesigner -, waaronder ook veel bekenden uit de Groninger muziekscene. In 1999 staan Titus en ik tijdens Eurosonic nog op één avond op het Vera podium als Titus met Lawn optreedt en ik zelf met het multimedia gezelschap Stanza8. Tegenwoordig werkt Titus bij Friesland Pop (terug naar de Friese roots), waar hij zich onder andere bezig houdt met talentontwikkeling en de programmering van een aantal festivals. In een telefoongesprek vraag ik Titus over het hoe en waarom van deze wederopstanding na zoveel jaren.
Je werkt nu bij Friesland Pop, dus wel in de muziek, maar je gitaar stond eigenlijk een beetje in een hoek te verstoffen?
Titus: “Ja, letterlijk. Ik kon en wilde het niet wegdoen, dus ik had alles op zo'n beetje nog. Want je weet maar nooit, ooit komt er wel weer tijd om gewoon wat te pingelen. Na het doodbloeden van Lawn namen werk en alle andere bezigheden teveel tijd in beslag. Tot een klein jaar geleden.”
Ik heb in een interview met Sietse en André op OOG Radio gehoord, dat jij hen hebt ge-appt om weer bij elkaar te komen?
Titus: “Haha, nu ben ik opeens de aanstichter geworden van alles. Dat is niet helemaal wat het is volgens mij, maar ik ben misschien wel de eerste die gezegd heeft, goh, zullen we een keer afspreken en als we weer zouden starten, hoe zou dat dan zijn? Voor mij was het in ieder geval van belang dat mijn broer mee zou doen, want die heeft een hele drukke baan en hield tot nu toe altijd alles wel een beetje af. Dus ik moest het eerst een keer met hem erover hebben.
Dan gebeuren er wat privé dingen, waardoor je elkaar weer wat vaker opzoekt en op een gegeven moment kwam dit te sprake. Zo van, hoe zouden we eigenlijk nu klinken als we een gitaar om zouden hangen? En ik had altijd gedacht van, ja, dat is een leuke hypothetische vraag. Maar toen zei hij, nou, in principe kan ik nu misschien wel tijd vrijmaken om een keer weer te oefenen.”
Dus het kwam eigenlijk allemaal, doordat jouw broer er weer voor openstond om het oefenhok in te duiken?
Titus “Ja, dat was de trigger. Toen zei ik, oké, goed, dan ga ik met een paar mensen appen om te kijken of we een keer een avondje in het Viadukt kunnen doen. We zijn met z'n vieren gaan eten in Leeuwarden, een beetje oude koeien uit de sloot halen en hebben daarna een oefenruimte geboekt. En als het leuk is, dan kijken we waar het schip strandt.”
“Als ik er op terugkijk, Lawn draaide op een gegeven moment best leuk. Alleen, je merkt op het eind, dat muziek een beetje bijzaak wordt en je heel veel dingen moet regelen. Je voelt je verantwoordelijk voor de stappen die je maakt, ook omdat je zowel in Nederland als in Duitsland een label en een boeker hebt. Je dwaalt steeds meer af van waar het eigenlijk om gaat. Namelijk vier jongens in de oefenruimte en een gitaar en leuke dingen doen.”
En iedereen krijgt het ook druk met andere dingen waarschijnlijk?
Titus: “Klopt, Job en ik hadden ooit in ieder geval de insteek van, als wij met muziek door kunnen groeien, dan zetten onze banen wel een beetje op een lager pitje, want muziek vinden we te leuk. Na de laatste plaat merkte je dat de banen toch wat meer aandacht opeisen en gezinslevens spelen ook mee. En toen ging onze bassist emigreren. Ik dacht, oké, dan gaan we weer opnieuw mensen moeten zoeken en weer oud materiaal instuderen om die shows te kunnen spelen. De balans was te ver doorgeslagen. Nooit officieel een stip gezet, zeg maar, maar wel, ja… Het hield gewoon op.”
Op een gegeven moment kwam er niemand meer naar de oefenruimte?
Titus: “Bij wijze van wel, ja. We hebben nooit officieel afscheid genomen. We hebben het eigenlijk twee jaar lang on hold gezet, zo van, ja, wat gaan we doen? Nou, niks. Op een gegeven moment hebben we de oefenruimte leeggetrokken en dat was het.”
Ik begrijp uit het interview met Sietse en André, dat jullie hebben gezegd, dat jullie nu in ieder geval weer een jaar aan de slag gaan?
“Ja, dat hebben we nu ook gedaan in feite. Oftewel, een jaar nog net niet, maar we hebben natuurlijk dit hele jaar wel geoefend. Dit doen wij niet even in anderhalve maand. We wilden op een gegeven moment wel een stip op de horizon hebben, dus toen heb ik Peter [Dijkstra, programmeur van Vera] gevraagd of hij eventueel interesse zou hebben in een datum. Hij is ooit bij Friesland Pop ook collega geweest. Dus de vraag stellen was niet zo moeilijk, maar ik had er ook serieus rekening gehouden met dat hij het risico niet zou aandurven of dat er een andere motivatie was om het misschien niet te doen. Ik denk dat we wel wat mensen op de been gaan brengen en dat het een leuke, gezellige avond kan worden. Als ik zo de posters check, zou dit dan de zesde keer in Vera worden. En waar het nu bij ons verder op uit gaat komen, weten we ook niet. Wat wel is uitgesproken is, dat zolang het leuk en te behappen blijft, het niet bij deze show blijft. We hebben er wel met z'n allen weer zin in.”
In het interview op OOG Radio hoorde ik dat The God Machine ook een invloed is geweest om de band te beginnen. Dat was bij mij wat minder bekend.
Titus: “Ja, we hadden een aantal muzikale invloeden. Allereerst vonden Job en ik het oude werk van Smashing Pumpkins heel tof. Bij de allereerste Lowlands stonden wij in de alpha-tent te kijken en toen zij op een Big Muff-pedaaltje de hele zaal zo vulden met geluid, dacht ik van, oh dit is vet, dit wil ik ook. Daarna duurde het nog wel een tijdje voordat wij daadwerkelijk muziek zijn gaan maken in bandvorm. Sietse, onze bassist, had dezelfde voorliefde voor The God Machine als wij en hij is mede op basis van zijn muzieksmaak bij ons terechtgekomen en mede-oprichter van Lawn geworden. Ik was echt zwaar fan van die band en dat heeft in het verdere verloop van Lawn ook nog wel gevolg gehad. Toen zanger Robin een nieuw project startte, ben ik naar Amsterdam gegaan en heb ik in Paradiso een interviewtje gehad met hem vanwege zijn nieuwe band Sophia. En sindsdien is er contact ontstaan tussen ons twee en dat heeft er uiteindelijk in geresulteerd, dat wij met Sophia een aantal toffe shows hebben gedaan, zowel in Nederland als in Duitsland. Ja, dat zijn mooie dingen eigenlijk.”
Jullie hebben alle platen opgenomen met Pieter Kloos in zijn studio The Void in Eindhoven. Maar bij de laatste plaat hebben jullie er ook nog een andere producer bij gehaald.
Titus: “Klopt. We waren op zoek naar een andere manier van produceren. We keken in eerste instantie naar een Duitse producer, die onder andere The Notwist heeft gedaan, maar dat was niet haalbaar. We kwamen via via bij Phil terecht, die had ooit een mix gedaan voor Radiohead en Placebo en nog een aantal dingen. We hebben hem gewoon een mailtje gestuurd, van hoe zou het kunnen werken en wat kost het? Uiteindelijk ga je in discussie met zo iemand en hebben we hem over laten komen. We hadden toen de financiële armslag om dat te doen, dus we dachten, fuck it, we doen het gewoon.”
Je kunt het inderdaad wel horen, die plaat klinkt duidelijk ruimtelijker en breder.
Titus: “Ja, dat was ook een beetje waar het bandgeluid wel naartoe evalueerde, we waren bezig om er wat geluidjes aan toe te voegen enzo. En het mixen van lichte elektronica en gitaargeluid, dat had Phil wel goed onder de knie. Pieter Kloos wist wat wij wilden en schikte zich in een rol als advocaat van de duivel wanneer dat moest, maar voor de rest was hij meer studiotechnicus. Uiteindelijk vielen alle stukjes op hun plek, maar die plaat was niet het meest makkelijke traject.”
Hoe kwamen jullie eigenlijk in contact met Anneke van Giersbergen?
Titus: “Ja, even denken. We zochten een label en uiteindelijk zijn we bij de Konkurrent uitgekomen. Maar daarvoor wist ik dat de broers Rutten van The Gathering een eigen label hadden, Psychonaut Records. Daar hebben we ooit iets naartoe gestuurd, maar zij waren net bezig met een nieuwe plaat. En met name met drummer Hans Rutten had ik best wel leuk contact. We wilden wel extra zang op een nummer [Fix] en toen hebben ik gewoon gevraagd, zou zoiets met Anneke van Giersbergen kunnen? Hij van, hier is haar nummer, bel haar maar en als zij het leuk vindt, wie weet wordt het wat. Toen antwoordde ze, ik hoorde al van Hans dat jullie best een leuke band zijn, kom maar door met die demo, ik ben wel benieuwd.”
“En zonder het eigenlijk over de verdere voorwaarden te gehad te hebben, heeft Job toen een demo gestuurd en binnen twee dagen kreeg hij iets terug, zo van, is dit ongeveer wat jullie bedoelen qua dubbele zang? Wij hoorden dat en het was, fuck, dit is veel meer dan we dachten dat er uit zou kunnen rollen! We keken elkaar aan van, nou ja, inpakken, confetti erbij en kom naar de studio. Zo is dat een beetje gekomen. We hebben met haar ook nog cd-presentaties in Vera en Paradiso gedaan, op Noorderslag gespeeld en een videoclip opgenomen in Den Haag. Altijd super open en vriendelijk. Vlak voordat ze met The Gathering naar Zuid-Amerika ging, was ze voor ons nog even een lange zaterdag aan het filmen.”
Is er verder nog iets dat je kwijt zou willen op deze plek?
Titus “: Kijk, voor mij speelt nog wel een klein beetje mee dat ik na al die jaren wel weer een soort creatieve uitlaatklep zocht. En wat mij ook meehelpt, is dat ik in talentontwikkeling trajecten zit. Daar kom ik best wel veel jonge muzikanten tegen, die op een gegeven moment ook wel eens gaan vragen, heb je zelf al eens gespeeld? Ik zeg dan, ja, dat staat op Spotify, luister maar eens. En het was niet de laatste push, zeg maar, maar best wel veel van die jonge muzikanten zeiden, oh, dat is best wel vet. En waarom speel je niet meer? En waarom zou je niet opnieuw gaan starten?”
Nou, dat is dan wel een aardige motivatie, lijkt me.
Titus: “Ik vond het leuk om te horen, dat mensen die nummers tof vonden. En ook dat ze naar mij stelden, als je zin hebt, waarom zou je het dan niet doen? Daarom kies ik er ook heel bewust voor om met jonge mensen te werken. Momsname, dat zijn een bekenden van mij, waar ik mee gewerkt heb als support act. Via via kwam ik zo ook aan de geluidsman voor ons optreden en aan een visual artist. En een van de mensen die tegen mij heeft gezegd, dit is heel vet wat je doet en ik zou echt die band opnieuw starten, dat is een jongen die we nu gevraagd hebben om mee te spelen zelfs.”
Er komt dus nog een vijfde bandlid op het podium?
Titus: “Ja. We hebben er wel vaker mee geëxperimenteerd, dat we er iemand op viool of toetsen bijhalen. Maar in dit geval hebben we Yusuf, die leerde ik kennen via een coachingstraject zo vier, vijf jaar geleden. Dat is een multi-talent. Hij heeft zijn eigen band, Zergüzeşt, die speelt nu op de popronde. Geëngageerde post-rock à la Godspeed You Black Emperor. Daardoor hadden we ook gelijk een klik. Hij is een multi-talent, hij kan drummen, hij kan gitaar spelen, hij is heel goed op piano. Wij hebben hem in dit geval gevraagd om hier en daar gitaarpartijen en met name toetsen te doen.”
En jullie hebben nieuwe nummers gemaakt?
Titus: “Ja, wat ik al zei, ik had een creatieve uitlaatklep nodig. Er moest kennelijk toch wel wat bedacht en geschreven worden. En eigenlijk is dat voor mij ook de lol. Optreden is op zich tof, maar het creatieve proces, met een aantal mensen mooie dingen maken, dat is voor mij altijd het uitgangspunt geweest. De ideeën ontstonden eigenlijk pas, toen wij besloten hadden weer te gaan oefenen. Toen pakte ik de gitaar en kwamen er ook weer dingen uit. Het is niet zo dat ik al jaren al demo’tjes had liggen.”
Verschilt het van het eerdere werk?
Titus: “Nee, ik denk het niet. Het zijn wel wat meer indie liedjes, dus het zit een beetje in het verlengde van de laatste plaat, maar ik denk wel dat het duidelijk ons is. Job en ik schrijven allebei een ander soort tracks. Ik denk dat hij wat meer de rare maatsoorten zoekt en wat andere songstructuren. En ik zit meer aan de liedjesachtige kant. En als je dat dan beide door de mangel haalt, eindig je ergens in het midden.”
Ja, dat is een mooie combinatie, toch?
Titus: “Ja, dat vind ik wel.”
Bedankt voor dit gesprek en dan zie ik je in elk geval de 19e!
Titus: “Ik hoop op een leuk en gezellig avondje en bedankt voor de extra aandacht op deze manier.”
Graag gedaan!
Dikkie.
De Leeuwarder band MOMSNAME komt mee als support. Zij verweven alt-rock met shoegaze-, emo- en mathrockinvloeden. De band staat voor dynamische shows waarin visuals, scenografie en spoken word samenkomen, met contrasten tussen dromerige rust en rauwe intensiteit.