Als kunstschilder kom ik graag bij de mensen thuis, maar misantroop als ik ben doe ik dat liever niet persoonlijk, dus er moest een boek komen. En dat is er! Een kleine honderd pagina's full colour afbeeldingen van het door mij in de voorbije 17 jaren geschilderde. “Twisted Into Form” is de titel van het boek aangezien ik nogal eens een titeltje leen uit mijn geliefde muziekstijl. Vandaar ook het idee om een aantal vette olieverf schilderijen van mijn hand in de Voorkamer te hangen. De opening moest gepaard gaan met muziek en het liefst mijn eigen band omdat tussen mijn kunst en mijn muziek altijd een lijntje zit. Dus Indifferent Sun moet spelen, hadden we tijdens de scribenten borrel maar bedacht.... maar wat er dan bij?...

Een wegwijzer met daarop Cemetary naar links en daaronder het bordje No Exit, daar reed ik aan voorbij in Nieuw Zeeland, even flitste het door mijn hoofd “hier moet ik een foto van maken” maar om weer om te keren was ook zo iets. Ik dacht ook nog, die kom ik hier vast wel vaker tegen maar niet dus. Toen Peter Weening mij vroeg hoe de avond moest gaan heten dacht ik aan dat moment Cemetery – A Dead End. Lang lang geleden had ik twee vrienden (nu niet een meer) die samen Thy Shall Die oprichtten, een over-the-top metal band die putte uit alles wat de metal en aanverwante muziekstromingen had voortgebracht. Deze band bracht een demo tape uit Non Human Realm, deze werd opgemerkt door Anthony van den Berg oprichter van het DSFA label. Hij bracht de imposante DSFA compilatie cd's uit met daarop namen als God Dethroned, Bluurgh, Beyond Belief, Gorefest, The Gathering, Dead Head, Sinister, Acrosticon, Orphanage, Altar, Phlebotomized, Eterial Winds Op RESURRECTION OF REALITY DSFA 5 kwam ik voor het eerst achter het bestaan van Dead End. Hun bijdrages op deze verzamelaar waren Angelthing en Forever. De nummers in de logge zware doomy sound waren voor mij een welkome afwisseling tussen de Napalm Death's, en Sore Throat's die korter, sneller en chaotischer wilden. En anderzijds de death metal die technischer, geproduceerder en tot overmaat van ramp intelligenter wilden overkomen. Verder ging een gedeelte van de metalscene de industriële hoek verkennen, de Black metal was aan zijn tweede wave begonnen met interessante namen als Mayhem, en Samael en je kreeg de Paradise Lost, Anathema, Cathedral, Winter  aanhangers, waarbij het allemaal treurnis troef was en geen kerkhof onbezocht bleef. De kandelaars waren het enige licht op het podium dat naast de bandleden vaak werd opgefleurd door beenderen en boeketten gearrangeerd uit dode bloemen. In deze traditie deed Dead End een stevige duid in het zakje. De Paradise Lost invloeden lagen in de goed vloeiende gitaar melodieën. Ontsproten uit de Nederlandse Death metal met invloeden van The Gathering, Gorefest, Asphyx, Pentacle, Acrostichon, Celestial Season. Uiteindelijk komt er viool en piano bij. 24 jaar heeft men gesluimerd, kinderen grootgebracht, gewerkt, aan de bar gehangen maar het Dead End verhaal was nog ten einde, en men bracht de plaat "Reborn from the Ancient Grave" uit. Deze klinkt zo veelbelovend en toch zo vertrouwd. Death doom metal waar Nederland om geprezen werd en weer zal worden!

Dan moet ik nu dus ook nog iets zinnigs over mijn eigen band typen. Indifferent Sun is een band waarvan alle bandleden bij Vera een taak vervullen. Werk je niet bij Vera dan hoef je niet te solliciteren. Stiff speelt de bas zoals hij dat eerder deed voor Fleas and Lice, Descent To Hell ex Carthedral en god weet wat meer. Hij bedacht dat het tof zou zijn om muziek te maken die geen metal punk was maar zeker die invloeden nog wel zou herbergen. Maynard, drummer van o.a. Malamondo en eerder in Buiten Adem, Catweazle, Fleas and Lice, Kaïn , was direct aan boord. Ze waren heftig onder invloed toen ze mij bij de band vroegen als zanger nadat ik voorheen dienst deed als brulboei bij Immortalized, Katafalk en Winter of Sin. Mijn performance bij Pooier 666 gaf echter de doorslag. Of ik nog een gitarist wist,. Nou 's avonds in Vera vroeg ik bij een concert aan Dikkie, nu ook druk in SpoOken en vroeger in o.a Moonlizards, hey wil jij niet gitaar spelen in onze band? Ja maar wat voor muziek is dat dan was zijn repliek. Ja dat weet ik ook niet precies. Okay dat klinkt interessant. Jim werd onze tweede gitarist maar die remigreerde naar Schotland. Steve kwam op zijn plek. Dat Steve geen gitaar had vormde middels het wel hebben van een synthesizer geen obstakel. Nummers werden gewist en vervangen en een dansbaar, jaren tachtig 'zeep-in-het-haar-gevoel' blijft sluimeren. Schreeuwzang maakt dat het allemaal niet te droef en gedateerd klinkt en er worden vette metal riffs gecombineerd met experimenteel onorthodox gitaar geweld. Het ligt prettig in het gehoor en kan hier en daar de vergelijking met Killing Joke niet uit de weg gaan, terwijl wij weten dat er ook stukken van Bathory in zitten. Maar je dat weet verder dan weer niemand...

Wokkel

Tijdschema:
20.30: open
21.00: opening expositie Wokkel - Twisted Into Form
21.30: Indifferent Sun
22.30: Dead End
Nadien: Metalcafé met DJ Case
Deze muzikale duizendpoot beperkt zich deze nacht enkel tot de hardere kant van zijn muzikale spectrum, namelijk METAL!

Dead End

Indifferent Sun

Wokkel schilderijen