De afwezigheid van deze band op het internet ligt niet aan de vaker voorkomende zoekterm (de Kat is namelijk tevens een van de oudste huisdieren van de mens, heb ik mij door Wikipedia laten vertellen), maar is een bewuste zet van de groep die zelf niet van poespas houdt. Onvindbaar zijn op Google, je fans een interview laten doen, totaal geen promotie voeren, hoe kom je dan in godsnaam aan wat naamsbekendheid in deze tijd? De Kat doet het gewoon.

De band, geboren en getogen in Café De Zolder in hartje Groningen, is sinds een jaar het gespreksonderwerp in bluesland. Met een chemie waar je u tegen zegt speelt het viertal uitgesponnen solo’s, trippende psychedelica en dansbare bluesrock. Dit is geen ordinaire huiskat, maar doet meer denken aan de Cheshire Cat uit Alice in Wonderland, die met een enorme grijns op zijn snuit een krat vol psychedelische solo’s voor je open trekt.

Uiteindelijk beland ik via YouTube - na het bekijken van twaalf kattenfilmpjes en de intro van een gelijknamige kinderserie uit 1973 - toch bij een fijne opname van het nummer Janis. Dat De Kat naast uptempo soleren ook met gevoel kan swingen, getuigt deze opname. Langzaam maar zeker bouwen de heren op naar een emotioneel hoogtepunt, om vervolgens weer stilletjes te eindigen. En dit is niet het enige nummer vol dynamiek en hypnotiserende melodieën. Gelukkig was de set eerder dit jaar in de goed gevulde Kelderbar wat royaler dan het digitale aanbod. Daar werden we fanatiek getrakteerd op een gesmeerde basis van drum en bas, waar de twee gitaristen bevredigend over heen dansten. Als je het viertal bezig ziet, allen metersdiep in de muziek verzonken, kan je je alleen maar afvragen hoe fijn het moet zijn om met zo een onderlinge klik samen te kunnen spelen.

Dat is dan waarschijnlijk ook de succesformule van De Kat, naast een aantal aantrekkelijke liveshows (zoals vier optredens tijdens Eurosonic Noorderslag ‘16) die automatisch mond-tot-mondreclame genereren. Want laten we eerlijk zijn, ik ben vast niet de enige die uit kijkt naar de vanavond te presenteren EP!

Tevens Groningers, ESNS present en fan van muziek met emotie zijn Liza Dries en Abel de Kam van The New Poor. Samen schijven en spelen ze al meer dan drie jaar hun eigen muziek, en verzorgen vanavond het voorprogramma. De insteek van meerstemmige liedjes met slechts 1 gitaar is simpel maar doeltreffend. Deze romantisch-realistische troubadours spelen op straten en pleinen, op boten, in kroegen en overal waar er maar een glas vieux te krijgen is.

- Merijn

De Kat Facebook Fanpagina

The New Poor Facebook