Tijd voor een feestje, tijd voor De Kift! Ik weet niet eens meer hoe vaak ze hier over de vloer geweest zijn, maar wat ik wel weet, is dat het elke keer een dolle boel werd. Het is dan ook vrijwel onmogelijk om je niet te laten meeslepen door hun muziek. In de snellere nummers stuitert de blazerssectie over het podium, in de langzamere songs ontroert de melancholische samenzang. Bij een vorige keer stonden ze al bij de ingang van de zaal te spelen, om de bezoekers welkom te heten. De Kift maakt theatrale, prettig gestoorde muziek, waarbij punkgitaren en fanfare-koper een wilde vreugdedans doen. Voeg daar eigenaardige, Nederlandstalige teksten uit de (internationale) literatuur aan toe en je hebt een unieke band, eentje om te koesteren.

De Kift is eigenlijk veel meer dan zomaar een band. Deze multi-taskers schreven al opera’s, theaterstukken, filmmuziek en filmscripts, waarin ze zelf ook nog eens acteerden. Het leverde hen onder andere een Zilveren Harp, een Zilveren Krekel en een Tiger-nominatie voor de film ‘De Arm Van Jezus’ op. De resultaten van al dit werk verschenen dan op cd en dvd (verpakt als kookboek, sigarenkistje of fotolijstje), en werden live opnieuw uitgevoerd, onder fraaie titels als ‘IJverzucht’, ‘Gaaphonger’, ‘Vlaskoorts’ en ‘Hoofdkaas’. Ditmaal komt dit bonte gezelschap ter ere van alweer hun tiende plaat, ‘Bidonville’ getiteld. Deze jubileumplaat is gebaseerd op de documentaires ‘Dark Days’ en ‘Worm In Het Zijn’.

Het achttal dat verantwoordelijk is voor al dat moois, zal vanavond weer alles uit de kast halen. Verwacht trompetten, tuba’s, trombones, saxofoon, een contrabas, banjo’s en gitaren. Maar ook een gitarron, lira, drumorgel, speelklokje en hakkebord! Verwacht experimentele gekte, droevige zeemansliederen, humoristische poëzie en een op hol geslagen podiumpresentatie. Vaak binnen één en hetzelfde nummer. Kijk ook niet raar op als de pianist aan het eind van een liedje op een trompet staat te blazen, want al spelend rouleren ze door. De Kift is letterlijk een grote familie: Jan Heijne speelt (meestal) trompet, Ferry stuitert rond als frontman, Pim plukt aan allerlei snaren en Marco doet percussie en regelt de zakelijke kant. Dit lijkt me mede een reden voor het overweldigende spelplezier, dat iedere keer weer de zaal in spat.

De Kift is soms absurd en niet altijd even makkelijk te vatten. Maar toch zijn de muziek en de oer-Hollandse teksten zeer herkenbaar. Fans van Frank Zappa tot Stuurbaard Bakkebaard, liefhebbers van punktheater, shantykoor of opera, en gewoon iedereen die zich wil laten verrassen door een stel creatieve enthousiastelingen: u bent van harte welkom!

T-Ice