DMA's + DurocAustralië
Australië. Ik ben er nog nooit geweest, en weet er eigenlijk ook bar weinig over, afgezien van de koala’s en kangoeroes. Toch schijnen ze daar een uitstekend klimaat te hebben voor de ontwikkeling van rasechte Vera bands en muziek. De één na de andere toffe act springt aan boord of pakt het vliegtuig en verlaat het gigantische land der kangoeroes om Europa en de Verenigde Staten kennis te laten maken met de fijne deuntjes van down under. Zo hebben we onlangs al King Gizzard & the Lizard Wizard mogen ontvangen, en ook psych helden Tame Impala kunnen wat mij betreft wel eens langskomen. DMA’s nemen een enigszins ander geluid mee dan hun psychedelische broeders, maar zijn absoluut niet minder boeiend.
Dee-em-ayes. Een afkorting die naar eigen zeggen staat voor een hele hoop aan vage dingen: “Doesn’t Mean Anything; Drum Machine Anthems; Do More Acid; the list goes on…” Wat in ieder geval wel duidelijk is, is dat de band uit thuisstad Sydney ons komt trakteren op de zonnige kant van de jaren '90 garage rock, de kant met clean-cut lyrics en invloeden uit de old school Brit-pop/-rock in de trant van Oasis en Blur. Goeie melodieën en een stem die emotie doet aanwakkeren: het eindstation was al snel duidelijk wanneer Tommy O’Dell en Johnny Took voor het eerst begonnen met het schrijven en produceren van hun liedjes, en ook derde bandlid Matt Mason inlijfden. Alle drie de heren hadden vooraf al een diepgaande paragraaf onder het kopje optredens en prestaties op het curriculum vitae op mogen stellen van eerdere bands, maar eenmaal samen begon het componeren pas echt op stoom te komen.
Wat is het resultaat? Een eerste EP is inmiddels in Europa uitgebracht door Infectious Records (ALT-J en The Temper Trap), en is gevuld met zes buitengewoon aangename britpop nummers, waaronder de eerder uitgebrachte single en motor achter de hype ‘Delete’. Met thema’s als feesten, vechten met innerlijke demonen, dag in dag uit naar je waardeloze baantje en het alledaagse leven schrijft DMA’s nummers waar iedereen zich wel in kan herkennen. Het enige wat dan nog rest is een zinderende liveshow. Afgelopen editie van Lowlands nam de band drie extra Aussies mee het podium op om het gelaagde album geluid live te evenaren, dus dat lijkt helemaal goed te gaan komen.
De avond zal worden geopend door Duroc uit het eigen Grunn. Dit viertal gaat de zaal vast opwarmen met goed vormgegeven popnummers in een wereld van kristalheldere gitaarklanken en pakkende melodieën. Gooi jaren ‘80 new wave invloeden en een paar van de meer hedendaagse indiebands in een blender en je krijgt de Duroc sound. Duroc brengt op 1 november hun single "Laundry" uit, een mooi moment voor een optreden dus!
- Merijn