Trouwbands, in het bandjescircuit staan ze bekend als iets waar je goud geld mee kunt verdienen. Op een beetje trouwerij kun je een gage pakken waar wij bij VERA Downstage nog nooit van gehoord of gedroomd hebben. En dat ben je al met twee tientjes meer. Maar voor je denkt, ik ga een trouwband beginnen, je moet wel oefenen om 3-4 uur achter elkaar te spelen en niemand danst meer op Creedence Clearwater Revival dus je moet sowieso een Jan Smit en Taylor Swift cover in je set hebben. Wat ik dus probeer te zeggen, je kunt beter een Drive-by Wedding band zijn. En het mooie is, vanavond hebben we zo’n band. Althans, eentje die zo heet. Eén alinea om een bruggetje te bedenken van bandnaam naar stijl van de band, zo veel klasse.

Weer terug naar de band, Drive-By Wedding is een viertal uit Groningen dat bestaat uit leden en ex-leden van oa. Firebirds, Flowerbox en Mansell. Bands die allemaal iets uit de Amerikaanse popgeschiedenis lenen en ook deze keer zijn de bandleden op Amerikaans avontuur gegaan. Ze verwijzen zelf naar de jaren '60 en rockabilly, country/western invloeden. Ik moet zelf aan Lee Hazlewood’s donkere balades denken, alleen dan zonder die raspige barriton maar met een fluisterende vrouwenstem. In ieder geval, gooi een bos bloemen over je schouder, neem een slok uit de vaas en we zien je vanavond in de kelderbar. Joe! | THOMAS