‘‘Never classify me, don’t try’’ zingt Ezra Furman. Dit is de boodschap die Furman als een badge op zijn borst uitdraagt. Gehuld in een rode jurk, rode lippenstift op en een parelsnoer om de nek, geeft deze ras performer een rock ’n roll show vol power samen met de Boy-Friends. Enkele jaren geleden sprokkelde hij zijn studiogeld nog bij elkaar via crowdfunding. Nu is hij vooral in Engeland een grote naam, met maar liefst vijf sterren (Guardian) voor zijn optreden afgelopen oktober in een overvolle Shepherd’s Bush Empire in Londen. Denk Jett Rebel, maar dan uit Chicago.

Zoals hij zelf tussen gedaantes wisselt, zijn ook de muziekstijlen ongrijpbaar op zijn laatste album Perpetual Mutual People. Jaren 50 doo-wop, up-tempo popsongs, swingende orgel rock ‘n roll, saxofoon blues, ingetogen folk, er komt van alles langs. Het is een catchy geheel met echte meezingers, wie lukt dat nog tegenwoordig! Gitaarvirtuoos Furman zingt zich overal als een ware (trashy grunting) Freddie Mercury door heen, luister het Bowie-esque Ordinary Life maar eens.

De slechts 29-jarige Furman draait al een tijd mee in de muziekscene. In 2006 startte hij samen met medestudenten Ezra Furman and the Harpoons waarmee drie albums werden opgenomen. Perpetual Mutual People is zijn tweede soloalbum en werd uitgebracht door Bella Records in Londen. In 2014 was hij al eens te zien in Nederland op Into The Great Wide Open (Vlieland). Het grote podium van het sportveld bleek iets te hoog gegrepen, desondanks was het een strakke show en werd er heerlijk gedanst onder de zon. In Vera zal hij je alle hoeken en gaten van de zaal laten zien met zijn energieke voorkomen. Het zal me niets verbazen als we hem voor die tijd nog langs zien komen bij De Wereld Draait Door!

- Nina