Mike Krol + Green HornetUSA
Weet je nog? Die avond in oktober, vorig jaar? Werkelijk heel Groningen stond bij een concert. Overal gebeurde wat. Ik begon met Godspeed! You Black Emperor, die de naderende apocalyps van muzikale omlijsting voorzagen. Instrumentale onheilsmuziek tot de max. Maar je kon ook naar het minstens even mooie Calexico. Of naar Circa Waves. Of naar Fresku. Later op de avond liep je over de hoofden in onze Kelderbar, waar Calvin Johnson, de man achter Beat Happening, akoestisch speelde. Toen echt laat werd en iedereen flink dronken was geworden, was de Grote Zaal voor Mike Krol en zijn band. Vier Amerikanen, voor de gelegenheid gekleed in politieoutfit,met een lekker stukje punkrock. Zo leuk dat ze er de poll mee wonnen en nu aan onze Wall of Fame hangen met het leukste optreden van dat jaar. Zo'n avond willen we nog wel keer. En dat gaat vanavond gebeuren. Extra handig is dat je Vera er niet eens voor uit hoeft. We hebben een werkelijk geweldige triple.
Allereerst: ons eigen Green Hornet, de graadmeter voor alle garagerock in de weide omgeving en alleen al daarom een must see. Leuk bijkomstigheid is dat gitarist Olaf Veenstra -naast zijn muzikantenbestaan- ook een nieuw bijbaantje heeft. Hij is sinds vandaag directeur. Van ons eigen Vera. Dus op zijn eerste werkdag meteen flink aan de bak. Zo hoort dat. Goed, Green Hornet zelf. Niet voor niets de één van de beste en meest energieke bands die je tegen kunt komen. Als sinds de vroege jaren '90 schoppen ze herrie met bluesy garagepunk. Sinds 2007 was het een tijdje stil, maar vorig jaar was daar opeens een nieuw album. En wat voor één. Op 'Never Enough' klinken ze vuiger, fuzzier en zweteriger dan ooit.
Nu weet niet ik of ze weer in politiepakken komen, maar daarna is de vloer voor Mike Krol. Onze favoriet van vorig jaar komt terug. Hoe zit het ook alweer? Vorig jaar kwam 'Turkey' uit, Krol derde album. Het heeft een lengte van dik 18 minuten, waarmee het album ongeveer even lang duurt als één liedje van Godspeed! You Black Emperor. Krol en zijn maten spelen van die heerlijk, quasi verveeld gebracht garagerock. Lekker slordig en nonchalant, maar o zo aanstekelijk. Handclaps, meezingrefreintjes en berg melige humor maken van 'Turkey' een verslavend leuke garageplaat die bol staat van het plezier en de energie. Geweldige liedjes, in de lijn van Thee Oh Sees of Ty Segall, het garagerock-establishment waar Krol overigens graag de draak mee steekt. Luister maar naar 'Left Out (ATTN: So Call Garage Rockers)'.
Daarna gaan we natuurlijk niet naar huis, nog lange niet. We gaan wel naar Kelderbar. Want daar speelt onze eigen The Black Cult, gelegenheidpunkers naar eigen zeggen. Ik hoor vooral geweldig aanstekelijke punkliedjes, met veel melodie en een lichte ADHD-powerpoptouch. Luister maar naar het werkelijk geweldige 'On My Own' of 'Find a Way'. Je krijgt heerlijk energieke liedjes over zware onderwerpen ex-vriendinnetjes, je de tering vervelen en veel te veel bier drinken. Vorig jaar kwam hun eerste plaat uit, een in een prachtig roze hoes gestoken, maar verder titelloos exemplaar. The Black Cult is garage zoals het hoort, van Vera-schoffies met een grote bek.
Mooier dan dit wordt het niet. Wees erbij. Dit gaat zo'n avond worden die je je jaren later nog herinnert als één van de leukste concertavonden die je hebt meegemaakt. En als extra kers op de taart ga je natuurlijk naar huis met het leukste extraatje van de avond: de nieuwste VERA/Live-single met Mike Krol op de ene en The Black Cult op de andere. Te koop voor 10 eurootjes bij de merch. Hoe gaaf wil je het hebben?
Bart