Night Beats + Black Mambas USA
Eind jaren 60 wordt er onder invloed van geestverruimende middelen op allerlei manieren lustig geëxperimenteerd. Muzikaal leidt dit tot de opkomst van de psychedelische rock, waar uitwaaierende solo's beïnvloed door - onder andere - oosterse toonladders de eerdere recht-toe-recht-aan rock'n'roll voorzien van een hallicunerend trance-effect. Ook gagare rockbands worden getroffen door het psychedelische virus en zo worden de psychedelische riffs en solo's nog eens gedrenkt in een lading fuzz en een flinke bak reverb (oftewel galm in goed Nederlands). Een van de pioniers van de psychedelische rock is Roky Erickson's The 13th Floor Elevators, vanwege de wat vuigere sound van grote invloed op latere generaties psych-garagebands, zoals The Night Beats uit Seattle, WA.
The Night Beats heeft een voorliefde voor de authentieke sixties psychedelische sound en in het bijzonder die van The 13th Floor Elevators. Wellicht heeft het er mee te maken dat oprichters en jeugdvrienden Danny Lee Blackwell (zang, gitaar) en James Traeger (drums) oorspronkelijk uit Texas komen, net als de Elevators. In 2009 gaan de twee naar Seattle en samen met de aldaar wonende bassist Tarek Wegner wordt een nieuw psychedelisch garage trio opgericht. De rondvliegende psychedelische riffs aangevuld met de invloeden uit soul en surf vormen een aanstekelijke cocktail, terwijl er tegelijk ergens een rauw, duister underground randje blijft hangen. De muziek van The Night Beats klinkt echt bijna authentiek sixties, alsof ze zo van een Nuggets-compilatie stappen. Naast The 13th Floor Elevators hoor je in de muziek bands als The Zombies, The Yardbirds en vleugjes Hendrix in terug.
Al in 2010 weet de band door heel Amerika te touren na het uitbrengen van het debuut 'H-Bomb EP', dat wordt uitgebracht door Trouble In Mind Records, onder andere ook van Ty Segall en Hex Dispensers. Naast oude helden als Roky Erickson en The Zombies deelt The Night Beats het podium met tijdgenoten als The Black Lips, Ty Segall en The Black Angels. Na het gelijknamige 'Night Beats' in 2011, de eerste volwaardige plaat, volgt de doorbraakplaat 'Sonic Bloom' in 2013 en tourt de band over de hele wereld.
In 2014 verlaat bassist Tarek Wegner de band en wordt met invaller Robert Levon Been van Black Rebel Motorcycle Club 'Who Sold My Generation' opgenomend, dat in 2015 uitkomt op Heavenly Recordings. Op deze plaat weet The Night Beats haar psychedelische sound nog meer te verpakken in uiteenlopende, gevarieerde songs en wordt er tegelijk geageerd tegen de misstanden, die de USA op dit moment teisteren. Het duidelijkst is dat te horen op het nummer 'No Cops', dat gaat over het recente politiegeweld. Zanger Danny Lee Blackwell noemt een protestzanger als Billy Bragg een voorbeeld. Je mag je best politiek uiten, muzikanten hoeven zich niet dociel in een hoekje te laten plaatsen.
"What I’m trying to say with this record and Who Sold My Generation is I’m owning my generation. You know what I mean? I fess up to it. What the fuck happened? And what are we gonna do about it? Are we cool with the fact of a police state? Of following the order? Standing in line and assuming the position?"
Eerder angry young men dan laidback hippies dus, die hun psychedelica met nieuwe bassist Jakob Bowden live vol energie van het podium blazen. Ik ben zeer benieuwd.
En dan is het nog niet afgelopen. Ga na afloop naar de Kelderbar en laat je oren nog eens verder doorblazen door The Black Mambas uit Los Angeles, CA. The Black Mambas laten rock'n'roll horen, die net niet door de psychedelica is beroerd, maar recht-toe-recht-aan tekeer gaat. De band is nog het meest beïnvloed door de eerste punkstroming eind jaren 70, zeg maar de energie van The Ramones, maar dan met Sonics-achtige rock'n'roll. De band is net als The Night Beats in 2009 opgericht en heeft naast een aantal singles eind 2013 de gelijknamige debuutplaat 'Black Mambas' uitgebracht. Binnenkort wordt de opvolger verwacht en live gaat het op hoog tempo tekeer. Dat wordt laat doorzweten in onze favoriete rock'n'rollgrot.
Dikkie.