Nine Pound HammerUSA
Savage BeatNL
Energetic cowpunk pioneers
Al 40 jaar dendert Nine Pound Hammer uit Owensboro, Kentucky met sleazy cowpunk van het podium om de vloeren van concertzalen over de hele wereld op te schudden. Dat dat gepaard gaat met een wagonlading aan smeuiïge anekdotes, is te lezen in de uiterst vermakelijke biografie ‘Put Some Gravy On It - The Mud, The Blood & 40 Years of Nine Pound Hammer’ van Ashleigh Bills, die in december 2025 is uitgekomen. Koop dat boek en je hoeft onderstaand artikel niet meer te lezen, want een beter beeld zal ik je niet kunnen geven. Kom naar het concert en maak zelf deel uit van de bewogen geschiedenis van Nine Pound Hammer, waarin Vera ook een grote rol speelt. Zeker als je bedenkt, dat de band in 1998 een plaat uitbrengt, die 'Live at the Vera' heet met daarop opnames van het Vera concert uit 1994. De plaat is tevens een directe aanleiding voor een reünie van de band die destijds even is gestopt, maar sindsdien onverwoestbaar doorgaat.
“It’s an epic and unlikely adventure that covers a period of American musical history when it was unarguably at its most creative. Which is what allowed us to take all these different moving parts – rock and country and punk – and carve out this unique niche. This book is kind of like good Owensboro burgoo – a musical, cultural and spiritual concoction that has to be experienced to be believed.”
(Scott Luallen)
“This book is a look inside what it’s like to be in a criminally underrated rock and roll band. It’s a hillbilly rollercoaster of punk rock, adventures and what it was like to be in a punk band in a very conservative, backwards, small Kentucky town. And if you thought our songs were crazy, wait until you hear the even crazier stories and characters they’re about.”
(Blaine Cartwright)
Net als bands als Zeke, The Oblivians en Cosmic Psychos weet het onvermoeibare Nine Pound Hammer al sinds de jaren 90 haar eigen vorm van punkrock over het Vera-publiek uit te storten. In het geval van ‘The Hammer’ is dat een mix van country en punkrock, ook wel cowpunk genoemd, snel en luid naar het voorbeeld van The Ramones, vermengd met de cowpunk-invloeden van pioniers Jason and The Scorchers.
Eigenlijk willen Blaine Cartwright (gitaar, zang) en Scott Luallen (zang) zo'n beetje The Scorchers imiteren, als ze in 1985 Nine Pound Hammer - naar een song van Merle Travis – oprichten. Gelukkig lukt dat niet en krijgen we daardoor de meer punkende en unieke mix van The Ramones meets Merle Haggard (of Johnny Cash). Door de simpele energieke cowpunksongs te combineren met over-de-top hilarische rauwdouw teksten over hillilly alcoholisme, armoede, geweld en gekte krijgt Nine Pound Hammer het imago van een meer losse en volkse punkband. Dat in de teksten wordt gerefereerd aan even volkse als verknipte helden als bijvoorbeeld outlaw country danser Jesco White of Nascar-racer Dale Earnhardt helpt hierbij natuurlijk ook.
(Over Jesco White is nog een waanzinnige film gemaakt, ‘White Lightnin’’ (2009), waarin een bijzondere rol is weggelegd voor Carrie ‘Princess Leia’ Fisher als Cilla, de vuilbekkende oudere vriendin, die de knettergekke Jesco White nog enigszins in banen probeert te leiden. Met een passende soundtrack van psycho outlaw Hasil Adkins.)
The Hammer verhuist naar Lexington, Kentucky en neemt in 1988 de debuutplaat 'The Mud, the Blood, and the Beers' op. De produktie is dan nog dun, maar de band zaagt wel vol energie door songs als 'Redneck Romance', 'Drive-In', 'Gear Head' en Eagles ode 'Bye Bye, Glen Frey' (haha, maar niet echt). De lijn wordt doorgetrokken op het op Crypt Records uitgebrachte 'Smokin' Taters (1991), dat met een meer vette sound uit de speakers blaast. In 1992 komt Nine Pound Hammer meteen twee keer naar Vera voor twee rauwe, uitbundige optredens, die in 1993 en 1994 nog eens dunnetjes worden overgedaan. In 1994 verschijnt 'Hayseed Timebomb' eveneens op Crypt, maar niet lang daarna lijkt het doek te zijn gevallen voor Nine Pound Hammer.
Blaine Cartwright richt Nashville Pussy op, eigenlijk voortbordurend op Nine Pound Hammer, maar dan met meer hard rock- en southern rock invloeden. Na het uitbrengen van 'Live at the Vera' komt Nine Pound Hammer weer bijeen voor een reünie om nooit meer te stoppen. Sindsdien bestaan beide bands naast elkaar en brengen regelmatig platen uit. Zo rond het optreden in Vera komt de nieuwste EP ‘Too Outlaw For Outlaw Country’ (2026) uit als tegenreactie op de – in de ogen van The Hammer – uitverkoop van outlaw country. Sinds het laatste optreden alhier in 2022 is de bezetting naast Cartwright en Luallen nog ongeveer dezelfde met bassist Mark Hendricks en gitarist Earl Crimm. Nieuw is alleen drummer Josh Love. Nu kunnen we voor de elfde keer in Vera beesten en feesten op de bulldozerklanken van Nine Pound Hammer. "Everybody's Drunk But Me!"
Als support zien we de Amsterdamse band Savage Beat met een high energy mix van '77-punk, pubrock, glamrock en vroege Oi, geïnspireerd door onder andere The Dead Boys. Zelf noemt de band het ‘street boogie’. Sinds 2016 heeft Savage Beat een stevige live reputatie opgebouwd in zowel Europa als de USA, terwijl er wordt opgetreden met oude helden als The Damned, Cock Sparrer, Radio Birdman, The Exploited en Nashville Pussy. Onlangs is de plaat ‘Bright Lights, Tall Shadows’ (2026) uitgekomen.
“Die Hellacopters-link kan trouwens bijzonder vaak gelegd worden; die uitermate effectieve, pakkende hooks en Kiss-achtige elementen zoals de grootmeesters van de Scandinavische high energy rock ‘n’ roll ze in hun materiaal verwerken, komen ook hier menigmaal volledig bovendrijven, en geven het geheel een aangename boost. Savage Beat heeft een hele fijne balans gevonden tussen seventies punkrock, Oi en de tegenwoordige high energy rock ‘n’ roll, waarmee ze heel aantrekkelijk plaatmateriaal kunnen maken, maar buiten dat, lijkt dit me bij uitstek een band om eens live te bekijken. Zoiets moet van het podium knallen! ” (Rockportaal over ‘Bright Lights, Tall Shadows’)
Dikkie.