Een portmanteau is een zogenaamd ‘kofferwoord’ dat ontstaat door twee of meer bestaande woorden samen te voegen tot één term, waarbij de betekenissen van de originele woorden worden gecombineerd. Scrollend door onze concertlijst viel ik als taalliefhebber gelijk voor het woord Desolaas, de hoofdact van vanmiddag(!). Associaties met desolaat, desperaat, soelaas en helaas borrelden gelijk op. Niet geheel toevallig precies de woorden die passen bij de liedjes van deze Groningse band.

Desolaas speelt Nederlandstalige indie “pleisterpop” met meerstemmige zang. De teksten gaan over ruzie maken, verlies, ongewenste intimiteiten, social media en de zoektocht naar de zin van dit alles. De liedjes zijn duister, zwoel, melancholiek en troostend tegelijk, uitgevoerd in een warme sound.

De band bestaat uit Anne van Slageren (zang/gitaar), Welmoed Wijma (zang/gitaar), Rense van Slageren (drums) en Manon Barendsen (bas), vandaag live aangevuld met Arman Ameri Mahani en José Timmer. Deze middag presenteert Desolaas de plaat ‘Dit Is Wat Ik Bedoel’, die ik ongemerkt de hele avond op repeat heb later doorlopen, zo fijn klinken de liedjes. Vorig jaar stond Desolaas nog op GrunnSonic en nu al in de Grote Zaal; het kan snel gaan. Groningen heeft er weer een pareltje bij!

Liefhebbers van muziek van de jaren ’90 (Ik! Ik! Ik!) moeten op tijd komen, want all-star-band Wired To Ignore zal de aftrap verrichten. Dat is weer eens wat anders voor Sem Bakker (ooit bassist van Caesar), Guy Bours (ooit drummer van Alamo Race Track) en Jan Batelaan (bassist van Les Biftecs), die zelf lange tijd als headliners hebben opgetreden.

Hun titelloze debuutplaat komt vlak voor deze show uit op Excelsior en doet heerlijk herinneren aan de hoogtijdagen van Guided By Voices, Dinosaur Jr. en The Lemonheads. Dat dit live heel goed gaat worden, hoef ik met deze line-up uiteraard niet uit te leggen. Wel heel wat anders dan Desolaas dus!

En deze middag wordt nóg diverser met een ‘half time show’ van ReClues, het alias van oud-Veraan Loes de Hoog, al ruim een half leven een goede vriendin van me. Vooral de laatste jaren ontpopt zij zich steeds meer tot een veelzijdig kunstenaar. Hoe vind je jezelf opnieuw uit als het oude niet meer werkt? ReClues is het resultaat van vallen, kijken, voelen, zoeken en vinden van wat (nog) wél kan.

Deze zoektocht leidde haar naar plekken als Poëzie Met in het ORKZ, naar de bus van Terug Naar Het Begin als spoken word-reisleider, naar het Forum met Pittig Gekruid bij de Stadsdichtersessies, en naar een bijdrage aan de Subjectieve Atlas van Groningen die deze maand uitkomt. En nu dan naar haar favoriete podium met een mix van spoken word, poëzie, geluid, beeld en muziek, met als hoofdthema "hoe blijf je staan als de hele fucking wereld naar de tering gaat?".

Een vraag die in een steeds desolatere wereld heel relevant is.

T-Ice