Plaatpresentatie Sprokkelhout + The Howl EnsembleGroningen
Eens in de zoveel tijd kom je een bandje tegen, bestaande uit jonge gasten met potentie, waarvan je hoopt, HOOPT, dat ze hun liefde voor muziek maken voorlopig niet kwijtraken en vooral kneiterhard aan de slag gaan met hun materiaal. Sprokkelhout is voor mij zo’n bandje. De eerste keer dat ik ze zag, tijdens Grunnsonic 2013, was ik uitgenodigd door het zusje van gitarist Kalle Wolters. Ik had haar ontmoet bij een containerconcert van wishfulmusic op Noorderzon 2012 en ze was dusdanig enthousiast over de band van haar broer, dat ik besloot dat het geen kwaad kon om een keer te komen kijken. Het geluid in Café Buckshot was behoorlijk ruk, maar het frisse spel van het stelletje jonge honden drong toch tot me door. Dus ben ik ze gaan volgen (noem het gerust: stalken). Daarom: Anna Fleuri, bedankt! Zonder jou was het misschien heel anders gelopen.
Ze hadden destijds nog enkel een ep’tje uit, getiteld As The Captain Speaks (vergis je niet: Sprokkelhout werkt met Engelse teksten) en keken nog met grote ogen de wereld in. Hoe anders werd dat toen ze het in 2013 met hun dwarse experimentele indie-jazz-rock (zoals ze het zelf plachten te noemen) tot de finale van de POPGroningen Talent Award schopten. Ineens werd het menens. En nu ligt er na nog eens ruim anderhalf jaar ploeteren een debuutplaat, We Dealt The Cards But Forgot How The Game Starts. Opgenomen met slechts twee microfoons, in de studentenkamers van de bandleden. Een heuse no-budget Do It Yourselfplaat, dus!
Sowieso zijn de jongens erg van de DIY. Het artwork van de plaat, de clips, alles wordt door de band zelf gedaan, nu en dan bijgestaan door bevriende muzikanten/kunstenaars. (Alleen de merchandise gaat dan weer via bovengenoemd zusje.) Bovendien is het vijftal nooit te beroerd om hun handen uit de mouwen te steken voor andere (Groningse) bands en initiatieven, en dat siert ze. Sprokkelhout is voorwaar een veelbelovende act. Zanger/bassist Tjesse Riemersma mag dan niet de beste stem van Groningen hebben en zo nu en dan ziet het er geheel er wellicht net iets te studentikoos uit, maar de muzikale mix van postrock en indiejazz is fris en aanstekelijk.
Dat ze ook nog eens een flinke portie lef bezitten, blijkt uit de keuze voor de extra act tijdens deze albumrelease: The Howl Ensemble uit Den Haag. Een instrumentaal math-/noise-/postrocktrio dat onlangs zelf ook een eersteling geworpen heeft, genaamd Prooi (uitgebracht op Katzwijm Records). Begin februari 2015 maakten ze al diepe indruk op het aanwezige publiek in Simplon, tijdens The Last Waltz (een eerbetoon aan Corno Zwetsloot). Verder zijn er vanavond muzikale bijdragen aangekondigd van Marco Boers (The Tightropes) en Jorrit Westerhof (Eric Vloeimans’ Gatecrasch, Karawane). Dat is een hoop moois voor die ene euro die je aan deze avond kwijt bent (excl. maandkaart en biertjes), of niet dan!
Weedebee