‘The eyes of the world now look into space to the moon.. and to the planets beyond.’ – J.F.K.
De tweede plaat  van Public Service Broadcasting is een liefdesbrief aan de ruimtevaart. Getiteld The Race For Space (2015) is het niets minder dan een geschiedenisles over de ruimtewedloop tussen de Verenigde Staten en Sovjet-Unie. Des te meer is het een prachtige muzikale ruimtereis van het Zuid-Londense duo J. Willgoose en Wrigglesworth.

Beeldbuizen, gruizige BBC archief geluidsfragmenten en futuristische muzikale begeleiding. Deze combinatie zijn we gewend van PBS. In april 2014 stonden ze in Vera met Inform-Educate-Entertain (2013). Informeren, onderwijzen en vermaken: een formule die de basis lijkt te vormen voor ook weer dit werk. Wederom zijn BBC beeld- en geluidsarchieven doorgespit op zoek naar bruikbaar materiaal.

Het start allemaal met de John F. Kennedy’s speech uit 1962 waarin hij de Amerikaanse ambitie in de ruimtevaart uitspreekt. Dan reizen we negen nummers lang van de USSR die de wedloop starten met de lancering van de Spoetnik-1 tot de landing van de Amerikaanse Apollo 11 op de maan. Langs de eerste Rus in de ruimte Joeri Gagarin en de moeilijke beginjaren van de Amerikaanse ruimtevaart ‘Fire in the Cockpit’ naar de bloedstollende momenten waarin het contact wordt verloren als de Apollo 8 achter de maan langs vliegt in ‘The Other Side’. In het opgewekte ‘Go’  is het contact tussen Houston en de Apollo 11 te horen. De spanning van de nabije maanlanding voel je. En dat is precies de kracht van PBS. Tempowisselingen, versterkende synthesizersounds, strakke drums en dreigende gitaren. Ze creëren een muzikale omgeving of eigenlijk een verlengstuk van het historisch beeld en geluid.

The Race For Space is daarin een divers geheel. Het wisselt af van minimale sferische geluiden die je geruisloze doen zweven in het heelal. Dan weer reis je mee met rappe gitaar, drums en synthesizer in de Apollo’s . PBS weet muzikaal de gemoedstoestand te beïnvloeden en geeft zo een extra dimensie aan het geluid en beeldmateriaal. Een optreden van PBS is dan ook niet gewoon een concert, maar echt een beleving. Ze spelen met geluid zoals Ratatat dat doet. Maar doen ook denken aan de donkere repetitieve sound van Arab Strap en het filmische sferische van Boards of Canada.

Tot slot, het moge duidelijk zijn dat ze geen partij kiezen in de wapenwedloop. Op de voor- en achterkant staan mooie illustraties van de maanlanding met Apollo 11 en Spoetnik die door het heelal suist. Iedere partij zijn eigen triomf, prachtig aangevuld door The Race For Space.

- Nina

De tweede plaat van het duo is inmiddels uit en de recensies zijn lovend. Lees bijvoorbeeld die van The Guardian.


Voordat Public Service Broadcasting het podium zal betreden, speelt Dotlights een fijne openingsset. Dotlights is de gitarist en laptop producer Casper Rossing uit Hengelo, die hier eerder in de kelderbar heeft gestaan met zijn Screamo band Capain Your Ship is Sinking. Met behulp van zorgvuldig opgebouwde riffs en doorkabbelende beats uit een sampler bouwt Casper muzikale texturen op die net als die fotostippen even opgevangen kunnen worden. Dankzij zijn composities en met behulp zijn minimale setup van gitaar en samplers weet hij post-rock cliché’s te vermijden en juist ruimtelijkheid te krijgen die je daar in het Oosten van het land hebt.


 

Wegens omstandigheden is het optreden van 18 juni verplaatst naar 14 juni. De kaarten blijven gewoon geldig. Kun je niet op de nieuwe datum, neem dan contact op met [email protected]