Dat garage rock en soul uitstekend combineren is al bekend vanaf de jaren zestig. Dat de combinatie tijdloos verfrissend blijft klinken is weer eens te horen in de muziek van The Seratones uit Shreveport, Louisiana.  Maar daar blijft het niet bij. In een gevariëerde high energy mix voegt The Seratones elementen uit southern rock, rock'n'roll, psychedelica, jazz en blues en een dosis vuige punk toe aan een zeer explosieve en tegelijk muzikale cocktail. Eentje, die je bij beluistering meteen van de sokken blaast. En dat is niet zo gek als je bedenkt, dat de leden van The Seratones elkaar ontmoeten in de lokale punkscene van een stad, die midden tussen New Orleans, Memphis en de Mississippi delta ligt en waar Texas om de hoek is.

Kloppend hart en middelpunt van The Seratones is zangeres A.J. Haynes, gezegend met de stem van een souldiva, golvend op de klanken van het dynamische trio Connor Davis (gitaar), Adam Davis (bas) en Jesse Gabriel (drums).  De vier organiseren al een tijdje DIY punk- en experimentele multi-media shows en spelen in afzonderlijke bands, tot ze in 2014 hun krachten bundelen in The Seratones. De snelheid van de eerdere bands wordt iets getemperd, de intensiteit blijft, maar nu meer gelaagder. De ritme-sectie legt een vaak stevige garagepunkende basis neer met een lading soul en af en toe een jazz-swing. Dit wordt aangevuld met heerlijke  riffs, die heen weer vliegen tussen blues, garagerock en psychedelisch spacende solo's. Of zoals ze zelf zeggen "A song that starts with a swing beat can totally end with a Bad Brains-influenced breakdown."

Door de soulvolle stem van A.J. Haynes, die het zingen sinds haar zesde met de paplepel krijgt ingegoten in het gospelkoor, is er al snel een vergelijking gelegd met soulgaragebands met een zangeres als The Detroit Cobras of The Now Time Delegation. Maar evengoed valt de band te vergelijken met een hedendaagse lichting soulgaragerockers als Curtis Harding en Benjamin Booker. The Seratones wordt na het opnemen van een studio-demo opgepikt door Fat Possum Records (waarop onder andere The Black Keys zijn begonnen), dat in mei van dit jaar de knallende debuutplaat 'Get Gone' uitbrengt. Zelf noemt de band de plaat een "expression of freedom", tot stand gekomen door het luisteren naar zeer uiteenlopende invloeden:
"We were listening to lots of Os Mutantes, Jorge Ben, ZZ Top’s Tejas, Wand, Black Sabbath (Adam is always listening to Black Sabbath), and there’s always Wu-Tang’s 36 Chambers to get up and our minds right."

- Leuk om Wand in dit rijtje te zien, dat een paar dagen voor The Seratones in dit theater speelt, het is voorwaar geen slechte week in huize Vera! -

Na het uitbrengen van 'Get Gone' wordt The Seratones door Rolling Stone Magazine een van  "10 New Artists You Need To Know" genoemd, maakt de band indruk op SXSW in Austin, Texas en is er een Amerikaanse tour met The Dandy Warhols. En nu dan de eerste Europes tour en de kans om The Seratones te zien op een podium als Vera, waar de vuige garagerock helemaal tot zijn recht komt. Ik zou er maar bij zijn, nu dat nog kan.

Dikkie.