SpidergawdNOR
HåndgemengNOR
Heavy psychedelic stonerrock
Sinds 2015 voor de vijfde keer in dit theater, de heavy melodieuze stoner hardrock van Spidergawd uit Trondheim, Noorwegen. De invloeden uit de geschiedenis van de hardrock zullen je weer om de oren vliegen. Van de heavy bluesrock van Blue Cheer tot de psychedelische hardrock van Led Zeppelin en de 70-ies proto metal van Black Sabbath en Judas Priest, de melodieuze hardrock van Thin Lizzy en via de NWOBHM van Iron Maiden naar de grunge van Soundgarden en de desert hardrock van Queens Of The Stone Age. Zelf noemt Spidergawd het NWOBHM, Norwegian sector. Dus New wave Of Norwegian Heavy Metal?
Al vanaf het eerste optreden, tijdens Eurosonic 2015, weet Spidergawd het Vera-publiek te overdonderen met denderende heavy rock vol prachtige riffs en meerstemmige vocalen. In die meerstemmigheid doet het soms denken aan stadgenoten Motorpsycho en dat is ook niet zo gek, want tijdens het eerste optreden in 2015 staat ook feitelijk de ritme-sectie van Motorpsycho op het podium met drummer Kenneth Kapstad en bassist Bent Sæther. De twee hebben sinds 2013 een monsterverbond gesloten met zanger/gitarist Per Borten en baritonsax saxofonist Rolf Martin Snustad (baritonsax). In februari 2016 staat de band weer in Vera, nu zonder Bent Sæther, maar met bassist Hallvard Gaardløs. Later in 2016 treedt drummer Kapstad nog wel op met Motorpsycho, maar richt zich daarna volledig op Spidergawd.
Zanger, gitarist en songschrijver Per Borten is de belangrijkste spil van Spidergawd. Eind jaren negentig maakt hij deel uit van het in Noorwegen bekende Cadillac, waarin dezelfde invloeden zijn te horen als in Spidergawd; zware seventies bluesrock, hard rock en psychedelica en daar uit voortvloeiende genres als grunge en stoner rock. Na enkele uitstapjes richting wave en pop (onder andere in het succesvolle New Violators) zit hij in 2013 ineens zonder band. Hij verzamelt een aantal oude vrienden om zich heen om zijn oude voorliefde voor harde seventies rock weer nieuw leven in te blazen en Spidergawd is geboren. De soepele strot van Per Borten weet moeiteloos de oude en nieuwe genres te overbruggen en al na vijf repetities nemen de ervaren rotten de plaat 'Spidergawd' (2014) op in Borten's eigen studio.
Het produktieve viertal brengt na het debuut een lading genummerde platen uit, van 'Spidergawd II' (2016) tot 'Spidergawd VII' (2023) , waarbij elke plaat weer meer uitgewerkt klinkt en het accent iets kan verschillen tussen pure heavy hardrock of iets meer richting progressive of psychedelisch. Maar dat zijn slechts verschillen in de nuance, overeind blijft dat Spidergawd elke keer weer een lading prachtige songs aflevert, waar altijd wel dat klassieke seventies hardrock gevoel doorheen sluimert. Bijzonderheid in de bezetting van Spidergawd is wel saxofonist Snustad. Zijn baritonsax gaat naadloos op in het seventies hardrock geweld, maar maakt het resultaat losser en avontuurlijker.
“Hallvard: Rolf Martin and the barysax are our secret weapon – what keeps us from becoming a sloppy heavy rock band. We've played a few concerts as a quartet without the sax, and the difference is night and day. Sonically, the sax has two roles: it acts as an extra twist in the accompaniment, and it can double melody lines, play three-part with the guitars or have its own lead melodies and solos. It's difficult to mix it live, but Snus and our sound guy, Trond, work on it night after night – and make it sound great.” (NPS)
Sinds ‘Spidergawd VI’ (2021) is de band aangevuld met tweede gitarist Brynjar Takle Ohr voor een breder en gelaagder twin-gitaargeluid. Vorig jaar is gebroken met de Spidergawd nummering in de platentitels, hoewel het getal 8 nog wel centraal staat in “From Eight To Infinity” (2025) ook wel weergegeven als "From 8 To ∞".
“Brynjar: I think Per has been wanting to break with the dogma of only numbers as album titles for a while now, and when the sign for infinity is a figure eight on the side, it probably became a bit irresistible. I like that eternal perspective – I want the bands I like to exist forever, even though I know of course that's not possible (…RUSH… sigh…). Then people can put whatever deeper meaning they want into it when it comes to what the future holds for Spidergawd brings.” (NPS)
Waar voorganger “Spidergawd VII” een afslag richting progressive rock heeft genomen, gaat “From Eight To Infinity” recht op het doel af met een zware, melodieuze NWOBHM saus en snufjes Cheap Trick door de moderne stonerhardrock muur.
“Starting with a micro intro with an Indian harp vibe “The Grand Slam” explodes into animation with pulsating vocals and fast riffs where the choruses give that pleasant feeling of youth and freedom that breaks through in “Revolution“, where the tide of the New Wave Of British Heavy Metal seems to return to its golden age … Meanwhile, “Confirmation” takes us back to the New Wave of British Heavy Metal vibe, and at this point I wonder how a band like this can be stuck with just a local audience. The guitars here become so classic to the genre, and the elevation of rhythm and layers make this track a delight for any worthy headbanger.” (Nordavind)
“Brynjar: We vary a lot from tour to tour, and often from concert to concert. What's special this time is that we're putting an end to the first three albums and only playing songs from the fourth and up. The old songs feel like a completely different band, and I don't think we play them well anymore - it's just a different expression. That said, we always have something unexpected in store. Just get to the concert - it's going to be awesome!” (NPS)
De 'progressieve schop-tegen-je-reet-rock-‘n-roll' van Spidergawd is nu voor de vijfde keer te horen in Vera. We laten ons graag nog een keer overdonderen.
Over overdonderen gesproken, daarvoor hebben we nog de support van landgenoten Håndgemeng uit Drøbak, Norwegen. Die naam zul je in het Nederlands gemakkelijk kunnen vertalen. Dat de laatste plaat ‘Satan Panic Attack’ (2025) heet, de termen ‘True Norwegian Apocalypse Rock’ en ‘New Wave Of Norwegian Heavy Metal’ rondslingeren – damn dacht dat laatste hierboven toch echt zelf te hebben verzonnen, nou ja – doen zo vermoeden dat de Sabbath Motörrock, overgoten met brullende black’n’roll schreeuwzang, iets rauwere kost zal zijn. Hier en daar afgewisseld met Kyuss stoner riffs om het af te toppen.
“Musically, the band display some specific influences, like the tumbling, driving, riff-heavy, Scandinavian desert rock of bands like Greenleaf and Lowrider along with proto-punk, like The Stooges. Add in a decent dose of straight-up metal and epic flourishes of cosmic, spaced-out, passages along with general rock and roll weirdness, you have one of the more interesting bands in the European heavy rock underground. ” (The Sleeping Shaman)
“Melding black metal atmosphere with a punk attitude and rock n’ roll ethos, it was like Thin Lizzy and Darkthrone had a baby, and I loved every second of it.” (Where Strides The Behemoth?)
Voor zowel heavy stoners, motörrockers als liefhebbers van bands als Turbonegro is het aan te raden op tijd aanwezig te zijn.
Dikkie.