Warm Soda + Meat WaveUSA
Ja, daar zijn ze weer! Onze favoriete powerpoppers van Warm Soda. En verdorie, wat zijn we daar blij mee, want schrijft de band uit Oakland een heerlijke liedjes. Voortgekomen uit het ter ziele gegane Bare Wires debuteert Warm Soda in 2013 met het heerlijke 'Someone for You', een plaat die rechtstreeks uit 1979 getransporteert lijkt te zijn. Punk, glam, garage, je hoort het er allemaal in terug, maar feitelijk maakt Warm Soda pure, onweerstaanbaar leuke, gitaarpop, waarvan je breeduit gaat lachen.
Op dat debuut van twee jaar geleden smijt de band uit Oakland met geweldige liedjes, in lijn van van oerbands als The Ramones en Undertones. In nog geen half uurtje tijd komen twaalf ubercatchy liedjes voorbij, met een beurtelings snotterig en verveeld zingende Matthew Melton, stoempende drums en fijn galmende gitaartjes. Wie de band eerder zag in onze club weet niet alleen hoe goed dat klinkt, maar ook hoe goed dat eruit ziet. Bij Warm Soda krijg je zanger met een pornosnor, een open Hawai-shirt en heel veel voetjes op versterkers. In juli 2013 gaven een verpletterend goed optreden in onze Grote Zaal om dat een maand later nog eens over te doen, overigens nadat ze niet geheel onsuccesvol hadden deelgenomen aan de Popquiz van Evert 'Grunnen Rocks'.
Vorig jaar kwam de tweede Warm Soda-plaat uit, 'Young Reckless Hearts' heet 'ie. Om de een of andere reden is deze plaat wat minder opgevallen dan de vorige en helemaal terecht is dat niet. Weer hoor je Melton zingen over mooie meisjes, terwijl de band nog steeds in tweeeneenhalve minuut zoekt naar het perfecte gitaarpopliedje en daarbij stuit op euforische melodieen, garagegalm en alles uit de jaren '70. Feitelijk doen Melton en zijn vriendjes dus niks anders dan voorheen, al is aan de productie is net even wat meer aandacht besteed en probeert de band net iets meer afwisseling in hun liedjes aan te brengen. Ik vind dat allemaal goed, zo lang de band maar zulke goede liedjes als 'Young Reckless Hearts' of 'Someone for You' blijft schrijven.
Deze week was daar dan opeens het derde album, genaamd Symbolic Dreams, hieronder te beluisteren op de Luisterpaal. Na het wat rustigere tweede album zijn ze weer helemaal terug met knallende poppy nummers. Een aanrader!
De opwarmer van de avond is het smakelijk getitelde Meat Wave. Het drietal uit Chicago begint steeds meer op te vallen, met een serie sterke liedjes die overduidelijk geinspireerd zijn door de DIY- punk van de vroege jaren '80. In januari kwam hun tweede EP 'Brother' uit en die gaat er prima in gaat. Zeven stomende punknummers, volgens het betere 'hak-en-zaag-principe.' En ze hebben ook nog eens een cover van The Wipers op hun repetoire staan. Dat kan niet mis gaan.
Bart.
Vanavond zal DJ Ray Koocks de draaitafels warm houden. Er gaat zelfs een gerucht dat ook hij met pornosnor zal verschijnen deze avond. Hij zal als dj in ieder geval zijn gevoelige kant laten zien en zal een lekkere doses powerpop/punkpop/garagepop over het publiek uitstrooien, belangrijke tip, veters vast.