White Miles Oostenrijk
De wereld staat in brand, zegt men. Dat was echter altijd al zo, alleen nu worden we met alle massacommunicatiemiddelen er nog veel meer mee bestookt. Selectieve waarneming is dan een begrijpelijke menselijke reactie: alleen wat bekenden en gelijkgestemden overkomt of wat dichtbij gebeurt raakt ons nog. Zelf was ik (en met mij vele muziekliefhebbers) de afgelopen jaren nog wel het meest geshockt door wat er op 13 november 2015 in de Bataclan in Parijs gebeurde. Ineens lag de zo vredige undergroundmuziekwereld letterlijk onder vuur. Twee dagen later stond ik bij Death Cab For Cutie in Tivoli/Vredenburg toch wat onwillekeurig naar de nooduitgangen te speuren, tot hun geweldige optreden gelukkig mijn aandacht opslokte.
De muziek gaat door, gelukkig maar. Eén van de beste voorbeelden daarvan is White Miles. Zij hadden die afschuwelijke dag in Parijs net hun voorprogramma voor Eagles Of Death Metal erop zitten toen de godsdienstwaanzinnigen binnen vielen. De tour werd natuurlijk afgelast, maar White Miles – een Oostenrijks duo bestaande uit zangeres/gitariste Medina Rekic en drummer Hansjörg Loferer – stond verrassend snel weer op de planken. Al in december traden ze weer op in Innsbruck. Misschien wilden ze wel laten zien dat rockmuziek niet klein te krijgen is.
Dit jaar kwamen ze met hun tweede plaat: ‘The Duel’, met op de hoes de twee hoofdpersonen schreeuwend tegenover elkaar. In 2014 zag debuut ‘Job: Genius, Diagnose: Madness’ het levenslicht. Zelf noemen ze hun muziek "dirty pole dancer stoner blues rock", een prima typering als je bedenkt dat ze wilde paaldans-op-rock&roll-feesten in hun studio organiseerden. Dat ze support van Jesse Hughes en zijn Eagles, maar ook van Courtney Love en The Answer mochten doen, komt niet als een verrassing als je deze plaat beluistert. Niks Tiroler gejodel, hier gaan de wijsvinger en pink de lucht in! Moddervette riffs (luister single ‘Crazy Horse’ maar) en golvende drums, met Rekic als een bij vlagen door de duivel bezeten zangeres eroverheen.
Waar Jack en Meg van The White Stripes vaak hun songs uitkleden, gaan bij White Miles alle registers open. De enige uitzondering vormen twee of drie liedjes met spoken word en rustiger gitaarwerk. Daarna trapt Rekic de pedalen weer diep in voor haar bluesrock- of stonerriffs die, toegegeven, niet altijd even origineel zijn maar wel effectief werken. Live is dit naar verluidt nog vetter dan op plaat, die al zo vol geproduceerd was door Micko Larkin, gitarist van de band van Courtney Love. Live gaat het duo zoals de platentitel al zegt een duel aan met elkaar, en stuwt elkaar daarbij tot grote hoogte. Luister dus die platen en kom langs, want: ROCK&ROLL IS HERE TO STAY!!
T-Ice