Als scribent gaat het veelal om de zelfkennis die je hebt van een band, maar ben je uiteraard ook afhankelijk van het internet en het uitpluizen van meerdere hoeken waar je een band gaat/in wil belichten.

Aangaande Monomyth dacht ik veel wel te weten wat betreft alle optredens in Vera. 4 albums, 4 tournees  en 4x ondergetekende als dj. Hoppa, and that’s it.

Dit blijkt dus niet het geval want bij verdere naslag (dank Vera archief) blijkt deze band al 5x in onze club te zijn geweest.

Het begon namelijk in 2013 als support van Candybar Planet (zware Stonerband van weleer uit Eindhoven) en dezelfde maand stonden beide bands nog op het Roadburn festival. Over een lekkere start gesproken.

Enfin, hedenavond wordt dus de 5de keer dat Monomyth hier hun veelzijdige instrumentale palet zal vertolken. En geloof mij dat verveelt niet snel ondanks dat je zou denken dat alleen maar instrumentaal ook zijn beperkingen kent.

Nou wie het werk van deze 5 heren over de loop der  jaren heeft gevolgd, weet dat op elk album nieuwe richtingen worden verkend. Dit betekent niet dat de kenmerkende Monomyth sound verdwijnt, integendeel er wordt een extra laag aan toegevoegd en creëert voor de luisteraar weer een nieuwe uitdaging.

Voor nog niet bekend is met de sound van Monomyth en dat is toch wel knap omdat als één band zich heeft geprofileerd sinds hun ontstaan zijn het deze mannen wel.

Sinds hun eerste album waren de psychedelische kraut- en stonerrock invloeden veel aanwezig. Naarmate de band zich ontwikkelde (album 2) verdween het stoner element naar de achtergrond om heel stilletjes, soms nog es op te dagen.

Het experimentele nam het voortouw. Altijd kwam daar wel dat lange uitgesponnen nummer die rustig opbouwde naar de onvermijdelijke climax en dit is waar Monomyth sterk in is en excelleert. Dit komt heel erg tot uiting bij hun live optredens. Je wordt als publiek meegezogen in wat de band probeert over te brengen in het muzikale woord.

En keer op keer weten zij het net even anders te brengen zodat verveling of desinteresse geen optie is! De band neemt hier live ook de tijd voor en klokken vaak 2 uur af.

Monomyth is eind 2017 versterkt met gitarist Boudewijn Bonebakker (bekend van Gorefest/Gingerpig), nadat Thomas van den Reydt besloot te stoppen. Met het aantreden van Bonebakker is volgens de groep ‘een nieuwe stroming’ gearriveerd. En na het nieuwe album  “Orbis Quadrantis” beluisterd te hebben  ben ik het daar ook wel mee eens. Nog steeds Monomyth maar net even iets anders.

Ook de 4 albums zijn van hoogstaand niveau en geven de luisteraar een goede indruk waar de band je mee naar toe wil nemen, maar live is ervaren. Echt ervaren…

Als support en als lekkere opwarmer is er Mantra Machine. Zij komen hun nieuwe album “Heliosphere” promoten.

Met sterke roots in de stoner en spacerock creëert de drie-mans formatie Mantra Machine instrumentale psychedelische jams. Een dynamische mix van zware gitaren, fuzzende bas en groovende drums ondergedompeld in gelaagde synth soundscapes.

Dus een avondje waar de klanken van de instrumentaria volledig het woord voeren is hedenavond het geval.

Als afsluiter wil ik deze zin nog even vermelden want daar kan ik mij helemaal in vinden;

Monomyth speelt geen liedjes, maar creëert een universum.

- Case

Monomyth - Aquilo
Monomyth - LHC (taken from Exo)